Rossie potworzy / scrapbooking, druty i inne

Jak widać...

2011-03-02T21:14:00.001+01:00

...zbyt dobra w dotrzymywaniu blogowych obietnic to ja nie jestem. Pojechałam na deskę, potem ferie się skończyły a ja wsiąkłam w uczelnię i zapomniałam, że przecież miałam pokazać ciasteczka. No ale, w końcu nadrabiam! I na dodatek pokazuję podwójną dawkę ciasteczek.

Pierwsze są z żurawiną i białą czekoladą i tak jak zawsze twierdziłam że biała czekolada jest taka meh to w wypiekach i w połączeniu w czerwonymi owocami bardzo mi pasuje. Oraz podobno ciasteczka zyskały szczególne uznanie mojej bratowej. Podobno, bo mnie przy degustacji nie było. (przepis z bloga "Pieprz czy wanilia")

Drugie ciasteczka są chyba najbardziej czekoladowymi jakie kiedkolwiek jadłam. Jak widać na zdjęciach są czarne jak sam szatan, i do tego mają w sobie kawałki czekolady (miały być 3 tabliczki, ja dałam 2 i to jedną białą więc moje i tak są lajtowe). Najbardziej podobało mi się to, że były miękkie i wilgotne wewnątrz ale chrupiące na zewnątrz - takie jakie dla mnie powinny być ciastka idealne.(a przepis z "Moich Wypieków")

Strasznie podobało mi się to feriowe pieczenie i fotografowanie jedzenia, szkoda, że tutaj na co dzień nie mam warunków, czasu i funduszy, żeby się w takie wypieki bawić. Ale przepisy gromadzę, kiedyś kiedy zostanę kurą domową z zamiłowania będę piec i gotować na potęgę i na pewno kupię sobie blaszkę do brownies. A, w ferie upiekłam też sernikobrownies z malinami ale było wyjątkowo niefotogeniczne. Smaczne jednakowoż. Brownies to chyba mój ulubiony typ ciasta.

Z feriowych ostatków mam do pokazania jeszcze jedną rzecz - karmelowy komin, który udało mi się skończyć w jakieś cztery dni mimo, że musiałam na niego narzucić jakąś kosmiczną ilość oczek. Jestem z niego całkiem zadowolona, tylko zdjęcia mi się średnio udały, a ja czekam aż będzie troszkę cieplej żeby go założyć bo jak na razie nosze głównie to, czym mogę zakryć sobie pół twarzy przed zimnem. Ale dzisiaj juz było tak wiosennie, że pewnie niedługo i komin będzie miał swoją premierę.

A ja po powrocie z ferii staram się nie rzucać drutów w kąt i wzięłam się za skończenie szala, który zaczęłam wiosną zeszłego roku (późną, późną). Jestem już blisko końca, tylko że rządki coraz dłuższe i dłuższe, przerobienie jednego zajmuje mi pół godziny. Ale dokończę, i mam wrażenie, że będzie warto. A jak skończę to pokażę, na pewno!

Na szybko

2011-02-06T01:50:00.000+01:00

Szybko bo:
- powinnam już spać, ale ściąga mi się soundtrack z drugiego sezonu Glee (wiem, mam refleks)
- rękawiczki, które pokazuję zrobiły się dość szybko a zrobiłyby się jeszcze szybciej gdyby nie to, że zapomniałam, że nie mam dwóch prawych rąk i musiałam pruć spora część drugiej
- Pimposhka zrobiła Walentynkowe candy a ja na drutowym haju nie mogłam tego przepuścić.

No więc. Rękawiczki:

A candy jest tu. I bardzo bym chciała tę wełnę.

Soundtrack z Glee jest fajny. A ja dziergam karmelowy szal i jutro zrobię zdjęcia ciasteczkom, które upiekłam dzisiaj, bo są naprawde dobre.

Kwiatki, gwiazdki i masło orzechowe

2011-02-02T23:09:00.001+01:00

Ferie lecą dalej, a ja siedzę i namiętnie dziergam oglądając w przerwach Misfits (oh, Nathan i jego irlandzki akcent) oraz Modern Family. Popołudniami siedzi jeszcze mama i wyszywa obrus haftem kaszubskim, wzorem pochodzącym ze szkoły wdzydzkiej. A ja tymczasem skończyłam wreszcie szalik, który dawno temu robił furorę w blogoscraposferze. Kolor ma na każdym zdjęciu inny, wiem, ale i tak jest ładny!

Zrobiłam też sobie czapkę z uchami i pseudo-norweskim wzorem. Byłam przekonana, że będę wyglądać w niej wyjątkowo idiotycznie, ale wydaje mi się, że nie jest tak źle. A mama już zamówiła sobie taką samą. Aktualnie dziergam do kompletu bordowe rękawiczki.

A jeśli chodzi o pieczenie - wczoraj zrobiłam ciasteczka, o których myślałam już od dłuższego czasu. Masło orzechowe ostatnio strasznie za mną chodziło, a ten przepis na blogu Pieprz i wanilia od razu przyciągnął moją uwagę. Słodko-słone? Muszę ich spróbować. No to zrobiłam.

Ciastka są prze-pysz-ne, ale tylko dla fanów masła orzechowego, bo w zasadzie smakują tyko nim. I cukrem. Są zapewne potwornie kaloryczne dlatego też jedząc je czuję się, jakbym wyjadała łyżeczką masło orzechowe ze słoika lub - w wersji ekstremalnej - wgryzała się w kostkę zwykłego masła. Maślane są strasznie, kruchutkie tak, że rozpływają się w ustach, i trudno się powstrzymać przed sięgnięciem po następne. Och, zgubne ciasteczka.

Mam tylko nadzieję, że zimy jeszcze trochę będzie, żebym te wszystkie wydzierganie twory mogła ponosić i żebym te przybrane przez ferie kilogramy mogła schować pod swetrem. O!

Ferie czyli nadrabiam zaległości

2011-01-31T23:03:00.001+01:00

Nareszcie mam (względnie) wolne (3 prace wiszą nad głową na po feriach, ale co tam). Moim głównym planem na pierwsze dwa tygodnie ferii jest by siedzieć w domu, robić na drutach ile wlezie, oglądać filmy (oscarowe) i seriale oraz piec wszystko to, co nagromadziłam w zakładkach kiedy byłam w Poznaniu. Już zaczęłam i całkiem nieźle mi na razie idzie. Już pierwszego dnia na tapetę poszły muffiny - i to jakie! Zasługują na background story. W ostatni wtorek (który na mojej uczelni był czwartkiem) Pani Od Terminologii zdradziła nam sekret - że najlepsze muffiny są w Costa Coffee. Podgrupa ludzi niezajętych na okienku ruszyła więc by nabyć owe muffiny a kiedy zjadłam mojego malinowego już w domu stwierdziłam - POT miała rację. Muffin był nieziemsko dobry. Kiedy po powrocie do domu natknęłam się w pliku przepisów na te z malinami białą czekoladą z Moich Wypieków musiałam spróbować. I przyznać muszę - takie same nie są. Ale są naprawdę całkiem blisko niebiańskich Costańskich muffinów, szczególnie jeszcze ciepłe świeżo wyciągnięte z piekarnika. Połączenie maliny-biała czekolada wygrywa. Są to chyba najlepsze muffiny jakie kiedykolwiek zrobiłam (a trochę ich było) i szczerze polecam.

Moje posypałam na wierzchu cukrem trzcinowym, żeby miały fajną chrupiącą skorupkę.

Oprócz tego chciałam się pochwalić skończonym już jakiś czas temu kominem. Ma cudny kolor, jest miękki, ciepły i świetnie się nosi.

A jutro pokażę czapkę, którą skończyłam dzisiaj. I, mam nadzieję, zacznę robić kolejny komin, ponieważ włóczka powinna już do mnie lecieć pocztą. Planuję też zaeksperymentować z jednymi ciasteczkami i jednym sernikiem więc tym pewnie też się podzielę. Ogólnie powstaję z martwych, Alleluja do przodu.

Jasz Mikołaj

2010-11-16T22:21:00.002+01:00

Ja tylko na chwilę, powiedzieć, że Jasz się bawi w listopadowego Mikołaja i rozdaje cudowne prezety, a w sumie to jeden prezent dla jednej szczęściary - i ja bardzo chcę tą szczęściarą zostać ;)

Heklu heklu

2010-10-18T19:29:00.006+02:00

Jestem fatalną studentką, bo zamiast uczyć się i czytać zadane artykuły robię na szydełku. Polubiłam szydełko bardzo, za to, że jest szybkie, natychmiast widać efekt oraz wygodniej jest siedzieć w autobusie z tylko jednym kawałkiem drutu i kłębkiem wełny. Przez ostatni tydzień powstały następujące rzeczy:

1. Beret, którego wzór może nie jest wyrafinowany, ale zrobił się szybko i bezproblemowo
2. Osłonki na słuchawki z których byłam strasznie dumna, ale niestety zapomniałam, że to włóczka z prawdziwą wełną i moje uszy słabo to zniosły - niestety będę musiała je zdezintegrować, może zabiorę się do zrobienia ich od nowa z innej włóczki.
3. Mittenki, z których jestem zadowolona najbardziej. Szybkie a efektowne, mam nadzieje, że zdążę jeszcze trochę ponosić zanim przyjdą mrozy.
Na razie nie mam zamiaru przestawać, chociaż powoli zmierzam ku powrotowi do drutów - czeka na mnie nieskończony szal i niezaczęta czapka.

Zaproszenia część druga

2010-07-08T15:51:00.005+02:00

W związku z sezonem ślubnym który zaczyna dotykać także moje kręgi (człowiek się starzeje, czy coś) kolejne robione przeze mnie zaproszenia. Tym razem chyba bardziej nietypowe i z większym moim wkładem. Alex, dla której były robione wybrała właśnie te papiery, co mi się bardzo podobało, bo są chyba moimi ulubionymi :) Tak więc powstały takie właśnie proste i nieskomplikowane zaproszenia.

Poza tym to nareszcie mam wakacje, które rozpoczęłam najlepiej jak można, czyli od Open'era więc dalszy ciąg musi być też rewelacyjny. No musi.

Cookbook

2010-05-28T10:03:00.006+02:00

Na ostatnią chwilę (jak to zwykle u mnie) robiona okładka dla Mamy na Dzień Matki (trochę spóźniony). Postanowiłam spróbować czegoś innego niż zwykle, w sensie stylu i papierów. Wzięłam więc piknik praty z I Lowe Scrap, podejrzałam kilka prac Mumy i przystapiłam do wyzwania. Do moich inspiracji mi daleko, ale i tak jestem całkiem zadowolona - mogę na tę okładkę patrzeć, mimo że myślałam, że się w tym stylu nie znajdę (w sensie robienia, patrzeć na takie prace mogę godzinami) i że papiery mnie pokonają. A, no i okładka będzie na zeszyt z przepisami. Co w końcu widać po tytule ;)

PS. Po tylu przejściach moja maszyna wciąż jeszcze jest dla mnie zagadką. Nie chce się poddać i dzielnie walczy, żebym przypadiem nie odgadła, co robię źle. Na szczęście tym razem poczekała do ostatniego szwu więc mogłam jakoś tam dokończyć ręcznie ;)

Something about me

2010-05-13T11:19:00.004+02:00

Flickrowa zabawa w obrazkowanie na swój temat bardzo przypadła mi do gustu ;) Lubię takie składanki. A więc tu moja.

1. What is your first name? (Joanna)
2. What is your favorite food? (chicken)
3. What high school did you go to? (Zlotow)
4. What is your favorite color? (violet)
5. Who is your celebrity crush? (James McAvoy)
6. Favorite drink? (coffee)
7. Dream vacation? (Paris)
8. Favorite dessert? (chocolate brownie)
9. What you want to be when you grow up? (writer)
10. What do you love most in life? (freedom)
11. One Word to describe you. (contradictory)12. Your flickr name (RossieCotton) (nothing popped up. sad : ( )

A tak poza tym to może to nic specjalnego, ale tak wyszły zaproszenia które taśmowo cięłam i kleiłam ostatnio. Robione na wzór jakiś znalezionych w internecie przez narzeczoną mojego brata ;)

A poza tym dalej tak samo.

Międzynarodowy Dzień Scrapbookingu

2010-05-01T17:25:00.004+02:00

Podobno jest dzisiaj, ja więc świętuję go od rana klejąc i stemplując taśmowo. 40 sztuk to dużo, nawet jeśli wzór jest prosty.

A z okazji MDS na ILS niesamowicie smakowite candy na które nie omieszkałam się zapisać.

Poza tym: wciąż brakuje mi czasu i weny, jak zawsze. Na FiuFiu pojawiły się rękawiczki i parę kartek. A ja odpoczywam w domu i próbuję się zabrać za licencjat. No, to tyle.

Się sprzedaję

2010-04-08T23:19:00.002+02:00

W końcu się udało - okładki z poprzedniego posta a wkrótce też i jakieś tam drutowe wygibańce (rękawiczki na przykład te jedne co zostały) są wystawione na sprzedaż. O, właśnie tu. Ogólnie rzecz biorą jestem świadoma, że jest możliwość, że nie sprzeda się nic i nie mam za dużych nadziei - ale zawsze lepiej dać ludziom tę możliwość :D Szczególnie, że dodatkowe fundusze z pewnością by się przydały, po ostatnich lumpeksowo-ilowescrapowo-imprezowych zakupach.

Czasu mam coraz mniej, jestem w trakcie odrabiania praktyk, pisania pracy licencjackiej i ogólnego zbliżającego się końca roku akademickiego, więc zapewne niedługo nadejdzie wena na scrapowanie, czyli to na co czasu teoretycznie nie mam. Szczególnie kiedy odbiorę tę paczkę, co na mnie czeka na poczcie.

Zaokładkowana

2010-03-08T15:45:00.010+01:00

Ostatnie parę dni zaniedbałam internetowo, a dzisiaj nadrabiam. Nadrabiam też w nicnierobieniu i oglądaniu filmów, nie wspominając o jedzeniu. Kocham moje czterodniowe weekendy całym sercem, ot co! Moja ostatnia zajętość była spowodowana przygotowaniami do mojej pierwszej w życiu próby sprzedania moich wytworów. Wiązało się to z dwoma tygodniami pod znakiem drutów, dwoma dniami pod znakiem maszyny do szycia oraz paroma dniami nerwów ogólnych. Wczoraj na BazARTcie w Muza Art Cafe w Poznaniu można było zobaczyć i pomacać a nawet kupić parę rzeczy, które zostały stworzone moimi własnymi rękami. Okazało się, że bardziej niż wyroby papierowe ludzie lubią miękką i ciepłą wełnę - rękawiczki wzbudzały zdecydowanie większe zainteresowanie. Ale i tak jedne się ostały.

Okładki robiłam za to w twórczym ciągu, i sama nie mogę się nadziwić, że dałam radę zmajstrować ich aż sześć. Papiery z I Lowe Scrap po prostu same się scrapują chyba. Tu niestety popyt był troche mniejszy i większość zeszytów wróciła ze mną do domu. Zapewne pojawią się w jakiejś internetowej galerii kiedy w końcu zdecyduję się gdzieś zarejestrować, więc jeśli jakaś komuś wpadła w oko, to można czekać, a info na pewno się tu pokaże, kiedy będą już do dorwania ;) (wszystkie oprócz ostatniej, mojej ulubionej, zostały).

Produkcja seryjna miała ten plus, że mogłam na jeden dzień żyć w pokoju z podłogą zawaloną papierami, wstążkami i dziurkaczami różnego rodzaju. Dłużej bym już chyba nie mogła, więc chyba dane mi jest pracować zrywami. Trochę szkoda, ale taki urok małej przestrzeni mieszkalnej, kiedyś jak będę piękna bogata i mężata poproszę o scraproom z prawdziwego zdarzenia i całą szafę wełny. Tak właśnie!

Dalsze druty i mnóstwo słodkości w Tłusty Czwartek

2010-02-11T15:33:00.005+01:00

Ferie upłynęły mi pod znakiem drutów i muffinek. Nie za dobrze to dla mojej figury, czy coś, ale co tam, ferie to ferie, należy mi się. Szkoda tylko, że powoli sie już kończą, i nie będzie już tyle czasu do błogiego marnowania.

Rzeczy drutowych zrobiłam kilka, pokaże dwie, bo resztą nie ma się co chwalić. Aktualnie na drutach mam mój największy jak do tej pory projekt, i już go przeklinam po cichu. Ale jest fioletowy, więc wybaczam i robię dalej. Damy radę. A na teraz:
- najszybszy i najprostszy sposób na mittenki with a twist

- oraz czapka którą wydziergałam dla mamyA poza tym, z okazji Tłustego Czwartku zapisałam się na candy, i to na tyyle na raz. Nigdy jakos nie lubiłam tych wszechobecnych cukierków, a teraz sama wkręciłam się w szaleństwo. Coś ostatnio bogato w blogosferze ;) Słodkości rozdają:

K_Maja

Kasiorka

Drycha.

i Ita z Jagodowego Zagajnika

Tyle słodkości na raz, to się nie może dobrze skończyć. Zadnych pączków dzisiaj! ;)

Rude cukierki

2010-01-31T16:34:00.002+01:00

A ja się zapisałam na (tym razem) drutowe candy u Sprężyny. A może się poszczęści?

A sobie wydziergałam opaskę na włosy, która mi się całkiem całkiem podoba. Pewnie się pchwalę, kiedy zrobię odpowiednio ładne zdjęcia.
A poza tym to śniegu po pas, dwa tygodnie ferii w perspektywie, Joanna się cieszy, czego chcieć więcej!

Zaległości

2010-01-24T09:01:00.007+01:00

Nareszcie nadrobione. Teraz już wiem, ze nie nadaję się do zobowiązań z sztywnymi ramami czasowymi, bo presja sprawia że blokuje się we mnie wszystko, a najbardziej chęci. Ale w końcu udało mi się wydziubac zaległe wpisy do poznańskich wędrowników, uf.

Moje nastroje:

I album dla Joli:

I jeszcze szybki notes na Dzień Dziadka (naprawdę szybki jak na mnie, zrobiony w jakąś godzinę)

Informuję też o zimowych słodkościach u Rudlis

A na koniec polecam '500 days of Summer'. Przecudowne!

Taki szybki post. I już! :D

Rossie sztrykuje

2010-01-14T11:00:00.005+01:00

...i nie może przestać. Wiekszośc weekendu spędziłam z drutami w rękach, oglądając kolejne odcinki Friendsów, a właściwie słuchając, bo patrzeć muszę na druty. Co najdziwniejsze, całkiem podobaja mi się efekty końcowe tego całego sztrykowania. Juz rozglądam się za wzorami na coś nowego, sama nie wiem jeszcze co, ale coś robić będę! A na razie pokażę to, co do tej pory skończyłam.

Rękawiczki z tego wzoru, robione z resztek wełny które znalazłam w domu, nie do końca moje wymarzone kolory ale tylko takie były - chciałam zobaczyć, czy poradzę sobie ze wzorem ;) Zdjęcie takie sobie, ale nie wiedziałam za bardzo jak je sfotografować, żeby najlepiej pokazać. Muszę chyba zatrudnić modelkę do prezentacji :D
Czapkę i robić i fotografować było łatwiej. Wzoru na nią nie ma, po proostu najzwyczajniejsza na świecie czapka, ale i tak jestem dumna, że mi wyszła :)

Zrobiłam też szalik, ale tak prosty i zwykły, że w sumie nie ma czym się chwalić ;)

A za rzeczy scrapowe i wszystkie zaległości mam zamiar zabrac się w weekend, więc życzcie mi powodzenia :D

No i po

2010-01-05T12:28:00.004+01:00

Świętach, oczywiście. Powrót do rzeczywistości dość brutalny, mam 1,5 tygodnia na napisanie wstępu do pracy licencjackiej (tak to jest jak się wszystko zostawia na ostatnią chwilę) ale jeszcze mam nadzieję, że dam radę. Postanowienia, jak co roku, postanowione z nadzieją że tym razem o nich nie zapomnę. Część z nich jest też skrapowo-artystyczna, więc trzymajcie kciuki :D

A na razie prezent gwiazdkowy dla mojej mamy, podobno się spodobał, tak przynajmniej mama twierdzi (Ale czy by powiedziała, gdyby się jej nie podobał? Oto jest pytanie :D)

Looking forward to Christmas

2009-12-15T10:54:00.005+01:00

Produkcja seryjna, jak już kiedyś pisałam, nie jest moją mocną stroną. Nie lubie robić dużo na raz i nie umiem zrobić dwóch takich samych rzeczy. Dlatego moje kartki, chociaż podobne do siebie, to jednak się różnią ;) Powstało ich w sumie dziewięć, co dla mnie jest liczbą zawrotnie wysoką. Pokazuję przykładowe:

Jak widać papiery webster's Pages i ćwieki ze scrap.com pomagały dzielnie i bez nich w życiu nie dałabym rady :D

A poza tym, to śnieg padał wczoraj co szalenie mnie cieszy, mimo że zapowiadają że Gwiazdka będzie raczej mokra niż mroźna. Tak czy siak, nie mogę się już świąt doczekać, szczególnie że w ostatni piątek piekliśmy pierniczki. I Welsh Cakes, ale to już mniej świątecznie. Czekam na poniedziałkowy wieczór, kiedy święta się dla mnie oficjalnie zaczną w momencie kiedy wejdę do domu i Tajga znów nie będzie pozwalała mi rozwiązać butów.

Z innych świątecznych spraw: Jaszmurka rozdaje cudowne prezenty, a ja mam na nie wielką ochotę.

Nie wiem, czy jeszcze przed świętami się tu pokażę, więc już teraz życzę

Wesołych Świąt

wszytkim Wam, co czytacie :)
A po walijsku to będzie: Nadolig llawen iawn i chi!

A żeby zakończyć moja ulubiona niestandardowa świąteczna piosenka

Jak obiecywałam

2009-11-28T23:58:00.009+01:00

W związku z tym, że postanowiłam się nie przejmować i na weekend zostawić rozgrzebany scrapowy bajzel na podłodze, udało mi się stworzyć coś nowego. I to nawet nie tylko to, co zrobić musiałam. Więc poza wpisem do albumu wędrującego pod tytułem 'Jaka jesteś'

Zrobiłam też notes, z czystej potrzeby zrobienia go. Nareszcie wywiązuję się z tych obietnic które tu składałam od pół roku, że będzie częściej nowe. No jest.

A poza tym właśnie wróciłam z konceru Strachów i wniosek mój jest taki, że pewne rzeczy, jak na przykład moja miłość do Grabaża, są niezmienne. Dla ciekawych - moja recenzja.

And now for something...

2009-11-24T14:26:00.005+01:00

...completely different.
Wydrutowane na weekendzie w domu.

Serduchowo

2009-11-19T15:58:00.005+01:00

Dawno już nic nie tworzyłam, ale powoli trzeba zacząć, przede mną trzy albumy i całe mnóstwo świątecznych kartek. Dzisiaj nastąpiła mała rozgrzewka, mama poprosiła o kartkę na ślub, a ja z rozpędu zrobiłam aż 3, co mi się za często nie zdarza. Wyjątkowo szybko i sprawnie mi to kartkowanie szło, głównie dzięki papierom i inspiracji.
Pierwsza to ta na zamówienie, i jednocześnie moja ulubiona

Druga zrobiona z potrzeby wykorzystania do czegoś Romancy

A trzecia co do której nie jestem przekonana zrobiona na przekór, żeby machnąć coś w takim 'nie moim' stylu

Strasznie wdzięczna jest ta forma kartki, liftowanie mi się podoba, i jakoś przypominam sobie powoli, dlaczego tak lubię scrapowanie. Może w końcu po tym obiecywaniu tego tyle razy, wrócę do tworzenia na dobre i regularnie będę miała co pokazywać ;)

Rada potrzebna

2009-10-01T16:21:00.003+02:00

Dziewczęta czytelniczki drogie (jeśli jeszcze takie są) potrzebuję rady. Otóż muszę w jakiś sposób zdobywać pieniądze potrzebne do tego, bym mogła mieszkać w moim fanaberyjnym, dość drogim mieszkaniu (drogim, bom sama w pokoju, przez moje różne odchyły i wymagania specyficzne jak i dość dużą ilość różnych gratów). Przez ostatnie parę miesięcy przed wakacjami dawałam korepetycje z angielskiego ale szalenie tego nie lubiłam - nie umiem uczyć i to wiem, nie mam cierpliwości, każda lekcja mnie stresuje a jeszcze bardziej mnie stresuje, jak uczeń/uczennica nie rozumie, co się często zdarza. W tym roku chciałabym tego za wszelką cenę uniknąć do tego dochodzi nowy plan zajęć który w sumie uniemożliwia i tak każdą sensowną pracę (codziennie zajęcia do 20). Pomyślałam więc o robieniu kartek, notesów, okładek na sprzedaż. I tu potrzebuję rady - która z internetowych galerii jest najlepsza? Najwygodniejsza, najsprawniejsza, na którą zagląda najwięcej ludzi? Tu liczę na Waszą pomoc, z ustaleniem cennika i wzięciem tyłka w troki muszę poradzić sobie sama. Wiem, ze pieniądze będą z tego nie za wielkie, ale to zawsze coś, nauczę się żyć skromniej. Chyba, że znajdę pracę w klubie nocnym jako nalewaczka piwa, czy coś.
Myślałam też o tworzeniu na zamówienie, ale skąd się bierze zamówienia? Muszę się serio wziąć do pracy i rozpuścić wici że jest sobie taka Rossie, co Ci zrobi jedyną w swoim rodzaju kartkę, jak tylko zafundujesz jej jeden obiad :D
Z góry dziękuję za wszelkie rady, opowieści i inne, co Wam przyjdzie na myśl, liczę na Was! :)

Candy i zdjęcia jako bonus

2009-09-08T12:02:00.009+02:00

Głównym celem notki jest ogłoszenie wszem i wobec, że biorę udział w materiałowo-scrapowym candy u Gatto-Pazzo. Problem w tym, że ja nie lubię wstawiać takich 'pustych' notek, w których niczego ode mnie nie pokazuję. Scrapowych rzeczy niestety brak, nowej muzyki nie odkrywam (ale za to byłam na koncercie Rise Against <3), w związku z tym zostaje mi pochwalenie się paroma z tych bardziej udanych prób, które podjęłam tego lata w kierunku rozwoju fotograficznego. A dokładnie to zaczęłam fotografować ludzi zamiast roślinki. Wyniki są różne, raz lepsze, raz gorsze, ale udało mi się kilka ujęć, z których jestem naprawdę zadowolona i nimi chciałabym się tu przed Wami pochwalić ;)

(modelka - Paulina)

(modelka - Karolina)

Pozdrawiam i obiecuję, że niedługo postaram się zrękodzielić coś do pokazania! :)

Albumowe starocie

2009-08-04T14:38:00.008+02:00

Wakacje w pełni, a ja zamiast tworzyć nowości zamieszczam starocie. Mój wewnętrzny leń ma się dobrze, ale planuję go jeszcze w sierpniu przynajmniej chwilowo unicestwić i zrobić coś nowego, a na razie dwa wpisy do albumów wędrownych, które nareszcie dotarły do swoich właścicielek ;)

Pierwszy album ma tytuł Miłostki, czyli nasze fascynacje a że nie mogłam wybrać jednej zawarłam ich we wpisie aż 9, ale to i tak nie wszystko, bo takich małych rzeczy które kocham jest całe mnóstwo :)

Drugi album, choć może po moim wpisie tego nie widać, ma tytuł Być kobietą, ale mnie jakoś tak przy nim uderzyła wena i musiałam zrobić tak, a nie inaczej. Ale w końcu aspektów kobiecości jest nieskończenie wiele :)

I to na razie na tyle, mam nadzieje, że wszyscy korzystają z wakacji tak jak ja :) A może się jeszcze kiedyś pochwalę paroma zdjęciami z Supraśla, bo to całkiem fajna mieścina jest.

Orientacyjnie

2009-07-20T10:25:00.007+02:00

Odespana i najedzona po Jarocinie (o którym można poczytać tutaj) postanowiłam dodać nareszcie komplet, który powstał jako prezent dla mamy, po części na zamówienie. Komplet składa się, jak widać, z okładki na zeszyt i kartki. Zeszyt służyć ma do zapisywania relacji i nformacji na temat zawodów w jeździe rowerowej na orientację, a które moi rodzice w sezonie jeżdżą praktycznie co tydzień, dlatego też wykorzystałam do tworzenia kawałek mapy.

Kartka za to, razem z częścią koncepcyjną powstała w dosłownie 15 minut. I mimo wszystkich krzywizn i niedociągnięć, jestem z takiego wyniku w takim czasie całkiem zadowolona :D

PS. Jakoś mi kolory na zdjęciach blakną na tym blogspocie.

PS2. A to mam w uszach od soboty.

Spotkaniowo

2009-06-14T15:09:00.006+02:00

Nie spodziewałam się, że wciąż tak dużo Was tutaj zagląda ;)
Jak już się rozpędziłam to trzeba kontynuować. Dzisiaj twór spotkaniowy, jeszcze ciepły ;) Nie przepadam za tworzeniem na spotkaniach bo i czas ograniczony, i materiały i jakaś taka presja, ale tym razem coś tam mi się udało wydłubać, co chyba jest dobrym znakiem. A może po prostu te kopertówki są takie proste do zrobienia i wdzięczne do zdobienia, że wychodzą zawsze i wszędzie. Na dodatek postanowiłam, że będę ambitna i zrobię coś w kolorach zupełnie nie moich, no i okazało się, że nie było tak źle i nareszcie wykorzystałam te różowe kwiatki ;)

Dziewczyny marudziły, że nikt nigdy tyłów nie pokazuje, to ja pokażę ;)

PS. Podmieniłam zdjęcia w poprzednim poście, bo nie mogłam na nie patrzeć ;)

Ze skrapowych zaświatów

2009-06-13T20:56:00.009+02:00

Dawno mnie tu nie było, zapewne dlatego, że też z tworzeniem czegokolwiek u mnie kiepsko, weny brak, a kiedy są pomysły to nie ma chęci i energii. Baza i zdjęcia na jeden album leżą nie ruszone, nadchodzące zobowiązania które nałożyłam sama sobie niebezpiecznie się zbliżają a ja przez większość czasu nie robię nic. Ale, jako że sesja egzaminacyjna rozpoczęła się tydzień temu, nicnierobienie pociąga za sobą poczucie winy, więc trzeba wymyślać sobie zajęcia. Ja wykorzystałam dwa wolne dni na wpisanie się do wędrujących poznańskich albumów i nareszcie wyrobiłam się na odpowiedni termin ;)

Album pierwszy, którego temat to Urokliwe miejsce
Oraz drugi, którego, podobny w sumie, temat to Moje miejsce, mój czas

A z informacji innych, to od środy mieszka z nami nowy lokator, ma na imię Maksymilian i właśnie śpi w mojej pościeli.
Oraz wciąż częściej bywam na blogu fotograficznym.

2009-04-11T23:29:00.003+02:00

Dwadzieścia cztery zachody słońca
czyli Rossie trochę inaczej.

Zapraszam.

Zaległe serca

2009-03-23T19:53:00.007+01:00

Tak się złożyło, że wymiana prezentów walentynkowych w gronie Loży Szyderców (w poszerzonym gronie) jakoś się nam opóźniła i dopiero w ostatnią środę w końcu doszła do skutku. Wytyczne były typowo walentynkowe - coś z sercem. I wykorzystałam wreszcie te zawiasy kupione wieki całe temu, kiedy dopiero zaczynałam ze scrapami.Tyły są do siebie jeszcze bardziej podobne niż przody, więc pokażę tylko jeden.
A tym co dostałam pochwalę się pewnie za jakiś czas, kiedy dotrze do mnie ostatni prezent i kiedy zmuszę mój zbuntowany aparat do współpracy ;)

A przy okazji spotkania z Ami dostałam do rąk mój wędrujący album, świetnie jest mieć u siebie taki jeden mały album w którym każda strona jest inna, i każda coś mówi o autorce. I cieszę się że już się znów zapisałam do wymiany albumowej, musze się tylko zebrać w sobie i zrobić okładkę :D

Eksplozja koloru

2009-03-12T21:52:00.003+01:00

Karola znam od liceum i niejedno razem przeszliśmy ;) więc prędzej czy później musiał się tu pojawić. Wywołane już dawno zdjęcia, nowe mieszkanie, wiosna, te papiery co do których byłam pewna że ich nigdy nie tknę i trochę wspomnieniowego dobrego humoru i tak oto powstała poniższa praca. Karol pozwolił pokazać, więc mam nadzieję, że nie ma mi za bardzo za złe ubrania go w kwiatki ;) ale jest to wynikiem ewolucji pomysłów, zdjęcia wywoływałam z planem oprawienia ich w pracę minimalistyczną i czarno-białą, a widać co wyszło.
Przekonuję się do formy 30x30.

Na zapiski senne

2009-02-22T00:19:00.007+01:00

(Chyba) mogę już pokazać główny wytwór mojego ostatniego scrapowego dnia, jako że dzisiaj miał być wręczony jako prezent. Jest to, jak to ze mną często bywa, okładka 'marszowa', bo tę formę notesu polubiłam najbardziej. Celem, który chciałam osiągnąć przy tworzeniu tejże okładki była ogólna zwiewność i lekkość, i nawet nareszcie wyprawiłam się do apteki po gazę, z czego jestem niezmiernie uradowana, bo to bardzo wdzięczny materiał :) Z efektu jestem nawet zadowolona, mimo że po drodze zepsuła mi się maszyna xD Mam nadzieję, że gdzieś jeszcze są do dostania części do starych Łuczników. A teraz koniec gadania, pokazuję okładkę.

Tłusty Czwartek

2009-02-19T15:44:00.003+01:00

Mieszkanie znalezione, a na razie siedzę w domowych pieleszach, korzystam w ferii i planuję przeprowadzkę ;) A wczoraj razem z mamą upiekłam 'pączki' według przepisu z 'Moich wypieków'. Nie wyszły takie równe i śliczne jak na zdjęciach z przepisu, ale za to są pyszne i obłędnie pachną cynamonem :) Wszystkim życzę smacznych pączków!

Powracam ;)

2009-02-16T10:45:00.006+01:00

Prawie już zapomniałam jak fajnie jest tworzyć bez presji czasu i nie 'na chybcika', ale powoli i spokojnie, z kubkiem herbaty i przykładaniem jednego kwiatka dziesięć razy, żeby się przekonać, czy na pewno pasuje. Wczoraj cały dzień spędziłam właśnie tak, z tej okazji, że zostałam dłużej w Poznaniu przed wyjazdem do domu na ferie, a to wszystko przez to, że w marcu się przeprowadzam i szukamy mieszkania. Dzisiaj idziemy oglądać, mam nadzieję, że coś nam się uda zaklepać bo jednak trochę się denerwuję, że nie będę się miała gdzie podziać :D Swoją drogą przeglądanie ogłoszeń może być bardzo zabawne, znalazłyśmy np. takie perełki jak 'mieszkanie wolnostojące przy domie w Swarzędzu' czy 'niekomfliktowi somsiedzi' ;) Tak czy siak, relaksowałam się z cudnymi fioletowo-zielonymi papierami, który krzyczały do mnie z walizki już od dłuższego czasu i nareszcie miałam czas się nimi zająć :) Wszystkiego co powstało nie mogę jeszcze pokazać, więc na razie dwie kartki. Co to się ze mną dzieje, zaczynam lubić robienie kartek!

A do tworzenia grała mi Regina, kto nie zna - słuchać, a kto zna, ten chyba też chętnie posłucha ;)
(to tylko piosenka jest, bez wideła)

Blueberry pie

2009-02-08T23:47:00.003+01:00

To jedna z niewielu rzeczy, które stworzyłam ostatnio. Sesja, pogoda, smutek egzystencji i problemy mieszkaniowe mają rezultat taki, że nie chce się nic, a już na wenę nie ma co liczyć. Niechże się ta zima już skończy.

Zimowe cukierki

2009-01-12T20:47:00.002+01:00

Nowa, zimowa szata bloga stworzona za pomocą elementów SBS i zdjęcia zrobionego mi dziś przez Stefana. A także informuję, że Jaszka cukierki rozdaje. Nowości wytfurcze poniżej.

Decou i prezenty

2009-01-12T10:11:00.009+01:00

Zima się panoszy i zbiera swoje żniwa. Ja byłam chora równo dwa dni, które przesiedziałam trzęsąc się z gorączką na uczelni a kiedy postanowiłam, że już nie idę i się wyśpię i polenię cały dzień to obudziłam się zdrowa i przez cały dzień miałam poczucie winy, że nie ma mnie na zajęciach. Mimo wszystko lubię śnieg i zimę, mimo że nie mam dobrych zimowych butów i że wyglądam jak krasnal ogrodowy z czerwonym nosem.

Wczoraj za to Ami urządziła mini-warsztaty dekupażowe, których efektem było wykonanie przeze mnie tego oto wieszaka:
oraz moje twarde postanowienie, że kupię sprzęt i materiały i włączę decoupage w listę zainteresowań, bo straszliwie mi sie spodobało. Spotkanie było też okazją do wręczenia gwiazdkowych ( :P ) prezentów w gronie Loży Sz. Tym razem miały być aż dwa zrobione własnoręcznie a oto co wymyśliłam:

- kalendarze na biurko, miesięcy jest 12 a zdjęć 4, do zmieniania wedle upodobania. Moje pierwsze wprawki bindownicowe, sprężyny trochę pogięte ale jakoś dałam radę :)

- zakładki bliźniaczki, aczkolwiek dwujajowe. Mało podobne, ale widać, że pewne geny są te same, na przykład szew 'pieluchowy', złoty puder do embossingu i motyle ;)

Wszystko powstawało nie przy muzyce, co jest u mnie bardzo dziwne, ale przy cudownym programie 'Whose line is it anyway?' ( a show where everything is made up and the points don't matter ). Polecam na zimową chandrę, ja nieraz płakałam ze smiechu :D Tylko zaznaczyć trzeba, że głównym point tego szołu jest całkowita improwizacja. Jako prezent moja ulubiona 'Irish drinking song' z tegoż programu, w której wszystko się posypało. Enjoy ;)

2009-01-03T15:42:00.002+01:00

Na blogu Cicho załapałam się na konkurs. Nigdy wcześniej w takich łańcuszkach nie brałam udziału, ale tym razem nie mogłam tak przejść obojętnie ;)
Oto zasady:

1. Musisz posiadać własnego bloga.

2. Pierwsze 3 osoby, które umieszczą pod tym wpisem komentarz, otrzymają ode mnie mały, ręcznie robiony upominek, który wyślę w ciągu 365 dni.

3. Ty organizujesz taką samą zabawę u siebie i dajesz szansę kolejnym 3 osobom na prezent - od Ciebie.

4. Każdy Blogowicz może wyłącznie raz uczestniczyć w takiej zabawie.

No to teraz ja czekam na komentarze :) A pierwsze trzy osoby o adres do wysyłki na maila (rossiecotton[at]gmail.com) oraz jakiekolwiek sugestie dotyczące prezentu, które mogłyby ułatwić mi pracę i przyspieszyć jej wykonanie ;) Chociażby preferowana kolorystyka.
No to zapraszam do komentowania.

Święta, święta...

2008-12-28T12:26:00.006+01:00

...i po świętach.

2008-12-26T14:03:00.002+01:00

Nikt mnie do tej spowiedzi nie wywoływał, ale z okazji świąt i tego, że jestem w takim "czytelniczym" nastroju postanowiłam napisać tu moje wyznania mola książkowego.

1. O jakiej porze dnia czytasz najchętniej?
W sumie nie ma to znaczenia, ale zazwyczaj wieczorem bo wtedy jest czas. Czyba że mam wolne, to kiedykolwiek ;)

2. Gdzie czytasz?
Zazwyczaj na łóżku.

3. Jeśli czytasz (na leżąco) w łóżku, to czytasz najchętniej na plecach czy na brzuchu?
Najczęściej półsiedząc, ale jeśli już leżę to na brzuchu.

4. Jaki rodzaj książek czytasz najchętniej?
Najukochańsze jest fantasy i niektóre książki z gatunku literatury typowo "babskiej".

5. Jaką książkę ostatnio kupiłaś?
Sobie sama - Terry Pratchett "Sourcery" (wychwalając tzw. bookladies, które co środę na wydziale sprzedają używane książki po angielsku za 10-15zł ;))

6. Co czytałaś ostatnio?
Chuck Palahniuk "Choke"

7. Co czytasz aktualnie?
George R. R. Martin "Starcie królów"

8. Używasz zakładek czy zaginasz ośle rogi? Jeśli używasz zakładek, to jakie one są?
Rogów nie zaginam, nie wiem jak mozna to robić ;) Jako zakładek używam zazwyczaj metek od ubrań, tych kartonowych, albo jakiegokolwiek kawałka papieru który jest w odpowiednim momencie pod ręką. Aktualnie jest to wniosek o udostępnienie funkcji nośnika biletów elektronicznych KOMkart na Elektronicznej Legitymacji Studenckiej ELS :D

9. Co sądzisz o książkach do słuchania?
Nie próbowałam, ale podejrzewam, że nie potrafiłabym się skupić i przegapiałabym duże części akcji ;) Zdecycowanie wolę widzieć co czytam.

10. Co sądzisz o ebookach?
Nie lubię i nie używam, czytanie z komputera mnie męczy. Jestem zdecydowaną miłośniczką wersji papierowych, szczególnie, że strasznie lubię "mieć" książki i patrzeć na nie jak stoją na półce ;)

Brakuje mi tu jeszcze jednego pytania, które dodam sobie sama

11. Słuchasz muzyki w czasie czytania?
Ja osobiście najbardziej lubię czytać w ciszy, czasem przy delikatnej muzyce, koniecznie instrumentalnej (np. kiedy chcę się odciąć od innych hałasów) Utwory z tekstem rozpraszają mnie całkowicie i muszę się starać żeby skupić uwagę, a i tak zazwyczaj kończy się tym, że czytam fragmenty po kilka razy bo przeczytałam, ale nie pamiętam co. Chyba, że książka jest naprawdę bardzo ciekawa i wciągam się tak że cokolwiek dzieje się wokół to i tak nie jest w stanie mnie wytrącić z czytelniczego transu ;)

Na nowy rok

2008-12-20T12:26:00.006+01:00

Szycie okładek to zdecydowanie jedna z moich ulubionych scrapowych prac. Na zawsze wdzięczna będę Marszy, która zapoczątkowała to wszystko i podzieliła się z nami swoim sekretem ;) Jej okładki zawsze też są dla mnie dużą inspiracją.
Tę tworzyłam pod presją czasu (skończyłam ok. 1 w nocy) i zupełnie bez weny. Zdjęcia są jakie są z powodu marnego światła (pogoda się nawet załapała na zdjęcia, jak widać jest mało świątecznie...) ale za to zrobione cudownym aparatem mojego taty - jak dobrze być w domu :D

Lowe

2008-12-18T23:50:00.002+01:00

Nowa całakowicie polska strona dla wszystkich scraperek :) Zapowiada się bardzo ciekawie, nic tylko czekać na kolejne nowości.
Z okazji otwarcia tejże strony Nulka urządziła candy, a jako, że ja obok takich cudowności przejść obojętnie nie mogę to również próbuję szczęścia. A nuż Mikołaj będzie hojny ;)

Ja pierniczę

2008-12-14T11:20:00.009+01:00

Moja mama jest kuchenną tradycjonalistką. Sprawdzone przepisy, ciasta które nie mogą się nie udać i tym podobne. Tak samo jest z piernikami - mama robi je zawsze według tego samego przepisu i jakkolwiek bardzo są smaczne to strasznie rozlewają się w pieczeniu i na koniec nie można odróżnić gwiazdki od serca, dlatego też zazwyczaj nawet ich nie lukrowałyśmy bo były do jedzenia a nie do patrzenia. W tym roku moje dusza estetki się zbuntowała i postanowiła wziąć sprawy w swoje ręce. Wyszukałam przepis i zabrałam się do roboty. I tak się w kuchni zasiedziałam, że od razu zmajstrowałam również tonę lukru i dałam upust mojej "kreatywności". Skończyłam robotę po północy, ale za to jaka z siebie zadowolona, w końcu to moje pierwsze samodzielne pierniczki :)

Coś czuję, że to nie koniec mojego pierniczenia w tym roku.

Kartek ciąg dalszy

2008-12-11T22:23:00.007+01:00

Obiecałam, że będzie dalszy ciąg produkcji kartkowej i oto nadszedł na niego czas. Kartki zrobione już dawno dawno temu (jeszcze w listopadzie) ale w związku z tym że zaraz po skończeniu ich jechałam do domu po czym intensywnie odpoczywałam przez ostatnie półtora tygodnia jakoś nie potrafiłam się zebrać, żeby je obfotografować i pokazać, bo zajmowałam się rzeczami tak istotnymi jak oglądanie całymi dniami Gilmore Girls czy też nabieranie wprawy w jeżdżeniu samochodem (wdzięczna jestem rodzicom za tę możliwość a także za to, że mama coraz rzadziej ma odruch wciskania hamulca kiedy siedzi na siedzeniu pasażera). No ale mniejsza o to, oto kartki.

Ta seria bardziej przypadła do gustu zleceniodawczyni, czyli matce mej, a ja tam nie wiem.

Aktualnie jestem na scrapowym odwyku bez dostępu do materiałów, wrócę pewnie w styczniu ale może coś napiszę w czasiemiędzy żeby Jasz się tak nie martwiła ;P

PS. Zmiany w wystroju są tymczasowe, do czasu kiedy uda mi się sklecić coś lepszego.

Świątecznie i prezentowo

2008-11-25T21:06:00.005+01:00

Obiecane twory potwory świąteczne w postaci kartek, przy okazji mojej pierwszej produkcji masowej (tak, 5 sztuk to dla mnie masówka). Kartek robić nie umiem i nie lubię, ale jak mus to mus. Pooglądałam sobie twory Agnieszki i tak zainspirowana zrobiłam to:

A przede mną jeszcze zrobienie następnych pięciu.

A poza tym to na Craftowie rozdają mikołajkowe prezenty, ale wiecie co, nie warto wcale wchodzić i w ogóle...

Spowiedź wariatki oraz nagroda

2008-11-24T22:29:00.005+01:00

Jakiś czas temu Coco podwójnie mnie "nominowała" a dzisiaj nareszcie mam chwilę i ochotę żeby się za to zabrać. Po kolei więc.

Najpierw siedem prawd o sobie. Są bardzo losowe i pisane pod wpływem chwili.

1. Jestem uzależniona od seriali (oglądanych na komputerze, bo głównie hamerykańskich) i to w zasadzie nie od konkretnych - po prostu muszę mieć zawsze jakiś serial do oglądania bo inaczej wariuję i nie wiem co ze sobą zrobić. Potrafię też oglądać seriale od rana do wieczora z przerwami tylko na jedzenie.
2. Jeśli mam w planie wypicie tylko jednego piwa w pubie piję je przez słomkę. Jeśli planuję wypić więcej - ze słomki już rezygnuję :D
3. Rozpoznaję typy wagonów tramwajowych jeżdżących po Poznaniu i zacięcie uczę tego wszystkich moich znajomych tak jak i mnie kiedyś nauczono.
4. Potrafię dobierać cały strój, makijaż i fryzurę do kolczyków, które mam akurat ochotę założyć.
5. Czasami nie wyciągam komórki z torby przez dłuższy czas (nawet do paru dni) bo po prostu o niej zapominam, przez co notorycznie nie odbieram telefonów i smsów na czas.
6. Nie lubię wyrzucać rzeczy, dlatego wśród pamiątek z Walii mam np. opakowanie po ciasteczkach i bilety autobusowe, szuflada biurka niedługo się zarwie od ilości przechowywanych w niej rzeczy i nawet filmy które mi się nie podobały i nie mam zamiaru oglądać ich drugi raz nagrywam na płyty.
7. Strasznie lubię pisać, w sensie twórczym a także czysto mechanicznym. Z tym pierwszym wiąże się mnóstwo blogów i niedokończone opowiadania a z tym drugim znajdowanie przyjemności w przepisywaniu czegoś ręcznie i pisanie bzdur dla samego aktu pisania. Zmieniam też często charakter pisma, żeby było ciekawiej, a od 10 lat piszę pamiętniki.

Druga część to nagroda (pierwsza jaką dostałam!) za którą strasznie dziękuję i czuję się doceniona i w ogóle ^.^
No i teoretycznie mam przyznać ją następnym 7 osobom. Ja przyznaję nagrodę bez konieczności podawania jej dalej - tak po prostu wyróżnię scraperki które mnie inspirują, które cenię i mam ochotę specjalnie i osobno wymienić. Oczywiście wszystkie osoby w linkach są już przeze mnie w jakiś sposób wyróżnione i mam nadzieję, że nikt się nie obrazi za brak swojego nicka na tej liście ;)

Karola - na którą natknęłam się na samym początku mojej przygody ze scrapowaniem i która stała się moim niedoścignionym wzorcem, jeśli chodzi o bogactwo dodatków i kompozycję szczególnie.
Agnieszka-Anna - artystka pełną gębą, której prace zawsze robią na mnie ogromne wrażenie tak samo formą jak i treścią.
Jaszmurka - która swoją niesamowitą pozytywną energią natycha i inspiruje i niejednokrotnie kopała mnie wirtualnie w dupsko, żebym coś stworzyła ;)
Agnieszka - za ten profesjonalizm, perfekcyjność w najmniejszych detalach (proste szwy! no jak ona to robi?) i pomysły które podłapuje potem pół scrapowej Polski (scrapuszko ;))
Anai - bogactwo jej prac niezmiennie mnie zaskakuje, i chyba tylko ona potrafi użyć cekinów tak, że efekt mi się podoba, ba! nawet zachwyca.
I dwie poznańskie scraperki Ami i Coco, bo inspirują mnie "na żywo", zawsze można się podłączyć do ich zakupów (bo zawsze jakieś robią) no i jest się z kim dzielić pudrami do embossingu :P

Poza tym prace wszystkich wyżej wymienionych niejednokrotnie ratowały mnie inspiracją, kiedy musiałam coś zrobić a weny i pomysłu brak.

A być może już jutro przedstawię moje pierwsze świąteczne (po)twory. Strzeżcie się! :D

Cała jestem bałaganem

2008-11-17T23:14:00.009+01:00

Rossie wieczorową porą. Dawno dawno nie miałam już takiej prawdziwej "weny". Dzisiaj przyszła i zrobiłam kolejne coś typu "do szuflady/dla samego robienia/po nic". Scrap 20x20 featuring: ja, mój ulubiony papier nutowo-kropkowy, żelastwo z dworca w Pile, dużo złotego pudru do embossingu i tekst Marii Peszek (Maria Awaria). Oswajam powoli nagrzewnicę w której zakochałam się od pierwszego podłączenia, co chyba widać ;) Ciężko było zrobić zdjęcie czegoś, co pod każdym kątem wygląda inaczej, ale coś jest.
I detale

Jakoś tam powoli wracam do tworzenia bez deadline wiszącej nad karkiem, a przynajmniej się staram.

Się chwalę, a co.

2008-11-04T23:45:00.005+01:00

Muszę się pochwalić, bo dostałam dzisiaj pierwszą w mym życiu kartkę urodzinową od koleżanki scraperki zrobioną przez nią własnoręcznie. Biorąc pod uwagę to, iż wieczór nie za dobry, musiałam napisać pięćsetsłowny esej, nagle znienacka uczuliłam się na mój ulubiony fioletowy cień do powiek i wyglądam jak czerwonooki królik a jutro na wcześnie zajęcia, kartka ta była promyczkiem słońca który przebił się przez ciemne chmury nad mą głową :D Dziękuję Ci, Coco za ten promyczek :)
Poza tym to nareszcie pogodziłam się z moim laptopem (okazało się że to antywirus był tym czymś czego jego organizm nie tolerował) i mogę nareszcie normalnie obrabiać i dodawać zdjęcia. Stąd też jest już na Picasie pierwsza część moich jesiennych pstrykanek.

Album "babciowy" i jesień w obiektywie

2008-11-01T18:54:00.011+01:00

Dawno nic scrapowego nie pokazywałam, po części przez to, że mój sprzęt (laptop i aparat) najwyraźniej mnie nie lubi. Zdjęcie jednej kartki mam na analogu, a dzisiaj przedstawiam moją największą dotychczasową pracę - album dla babci na jej 70te urodziny. Robił się na dwie raty, druga trwała dobrych parę godzin i skończyła się ok. godziny 2 w nocy.
Album mały, 15x15cm. Wszystkiego nie pokazuję, takie tam wybrane strony.

Zdjęcia robione na szybko i na dodatek nie mam fotoszopa, żeby je pokadrować/popoprawiać, więc wybaczcie, proszę.

A dzisiaj wybrałam się z rodzicami na stary żydowski cmentarz który mamy tu w okolicy.

I nareszcie porobiłam typowo jesienne zdjęcia. Biorąc też przykład z Eight i Flory zapolowałam na moje ukochane bokehy (tak ukochane, że czasem robię zdjęcia składające się tylko z bokehu, z czego śmieją się moi rodzice) i nawet tym razem grzecznie korzystając z IXUSa mamy, nie próbując zabrać tacie jego trzystapięćdziesiątDe.

Dla zainteresowanych - więcej moich jesiennych zdjęć zapewne będzie na mojej Picasie jeśli pogodzę się z moim laptopem. Adres gdzieś tu zamieszczę ;)

Jaszka lowe :D

2008-09-30T11:10:00.004+02:00

Ten cudowny ocieplacz na telefon przyleciał do mnie już daawno ale nie pokazywałam, bo chciałam już w następnej notce się pochwalić, że wszystko zdałam i bla bla bla jestem na drugim roku. No nie poszło do końca tak jak pójść miało, ale na drugim roku jestem. To i tak wszystko przez tą panią doktor która zamiast 'artistic' mówi 'autistic'. Oj, nie lubimy pani doktor. Ale ale, za to zdałam (i to już daawno temu) egzamin na prawko (nareszcie!) i z tego będę się cieszyć, a co! Wracając do Jaszkowej przesyłki to dziękuuuujęę Jaszmurello kochana za to wszystko i w ogóle to pierwszy taki scrapowy prezent jaki dostałam i tak się cieszyłam jak paczkę otwierałam że janiemogę :D I za te ćwieki, bo ćwieków to mi zawsze brakuje xD ;*

Poza tym to oczywiście jak zwykle, kiedy zaczęłam mieć czas, przestałam mieć wenę. Więc zamiast scrapować siedzę i gram w Hereoesa 4. A jak już zawiozę wszystkie materiały do Poznania i wrócę tu z powrotem to pewnie wena przyjdzie od razu. Chyba musze się po prostu jakoś zastartować.

Wrzesień na 2/3 czyli około 66% czyli jakieś 3+. No czyli jak zwykle. Czyli jest ok. No.

Muzycznie wręcz na wskroś

2008-09-24T23:22:00.003+02:00

Nazbierało mi się muzyki którą chciałam pokazać to wyjdzie mi teraz monstrualna muzyczna notka ;) Na pierwszy ogień pójdzie musical, który właśnie przed chwilą obejrzałam i jeszcze jestem pod wrażeniem. Trwał 2h15min, nie było ani jednego normalnego dialogu, same piosenki a ja i tak siedziałam przyklejona do monitora. Śpiewają pięknie i po francusku, czego chcieć więcej. Musical to Notre Dame de Paris, jedna piosenka z niego - Belle- już kiedys wystąpiła tutaj ;) Dzisiaj po długim namyśle wybrałam taką o w wykonaniu Garou:

Polecam strasznie polecam całość.

Po drugie - stwierdziłam, że z moim zamiłowaniem do musicali częściowo wiąże się inna moja miłość (i teraz proszę nie śmiać się szyderczo jak mój brat), czyli miłość do filmów animowanych Disneya ;) Z tego chyba nigdy się nie wyleczę i wcale nie chcę :P A z ostatnich refleksji właśnie po disneyowskim Tarzanie to stwierdziłam, że Philowi Collinsowi powinni zabronić pisać piosenek, bo się zawsze przy nich totalnie rozklejam, no. Na Moim Bracie Niedźwiedziu było to samo.

A żeby zakończyć jakoś tak mniej ten tego, że tak dziwnie, to piosenka w której zakochałam się ostatnio, która jest coverem Dire Straits ale w tej wersji podoba mi się dużo bardziej (no pomijając te głupie wąsy Brandona :P)

Mam nadzieję, że komus będzie chciało się w wolnym czasie posłuchać ;)
Co do niusów scrapowych to brak, bo nie mogę się jakoś zebrać do roboty.
A co do niusów ode mnie, to zrobię wam update ogólny, kiedy wszystko będzie już wiadomo, czy z tarczą czy na tarczy, czy może jedną nogą na tarczy :P

PS. Jeszcze na koniec, bo to fenomen, bo pierwszy raz tak bardzo spodobała mi się prezentacja ramówki stacji telewizyjnej :D

Pewnie niedługo jutjub znów usunie więc kto nie widział oglądać już!
No, teraz już koniec. Mam nadzieję, że nie zanudziłam na śmierć ;]

Kiedy nie można a się chce

2008-09-07T20:33:00.009+02:00

Wakacji powinnam już nie mieć, ale je sobie wbrew rozsądkowi robię. Weekend za to pod znakiem rodziny i rowerów - 60km to dla mnie, kompletnie bez kondycji, nie taka prosta sprawa :P Ale za to jaka potem satysfakcja, i jak piwo smakuje.

Trochę prac ostatnio powstało, jako że powinnam robić coś innego a wtedy wena zawsze przychodzi, nieproszona. Pierwszy jest walijski scrap z moim ulubionym zdjęciem z Aber. Jakoś ostatnio mam fazę na "płaskie" prace, zrobione prawie tylko z różnych papierów, i to głównie tych, co znalazły się przy okazji malowania mieszkania - jakiś starych gazet, zeszytów i kartonów. Tak jak właśnie tu, tylko papiero w kropki czysto scrapowy.

Zrobiłam też w końcu okładkę do której przymierzałam się od niepamiętamkiedy, na mój pamiętnik. Znów tylo papier, no i dumna jestem bo nawet równo mi wyszła ta okłądka w sensie szycia. Bez podszewki jest dużo prościej, i na pewno zrobię jeszcze duuużo okładek, bo efekt mi się strasznie podoba :D

I dzisiejsza kartka zrobiona w ramach cardlotka. A jako, że kartek robić nie umiem wcale wspomogłam się mapką z PageMaps. I nareszcie użyłam czegoś oprócz papierów! :DI to by było na tyle, bo teraz już naprawdę nie będę mogła mieć czasu na nic innego poza usilnymi staraniami mającymi na celu moje dalsze szczęśliwe życie w Poznaniu. Powrócę ze zdwojoną siłą w październiku, mam nadzieję!

Aberystwyth, Cymru

2008-08-10T17:40:00.009+02:00

Zdjęcia mówią same za siebie. Jestem w Walii, uczę się walijskiego, jest tu pieknie, nie chce się wracać. Dwa tygodnie minęły, przede mną jeszcze dwa, a ja tak dawno nie byłam na wakacjach za granicą że mam ochotę zostać tu na zawsze i żyć z owcami.
Oświadczam oficjalnie, że kocham Walię i na pewno jeszcze tu wrócę.

Dw i'n caru Cymru a dw i ddim eisiau ei gadael e. Mae Cymru yn wlad hardd iawn. Mae Cymraeg yn iath ardderchog a diddorol iawn. Cymru yw'r gorau!

Jarocińsko i zaraz po.

2008-07-23T20:15:00.011+02:00

Powróciłam, umyłam się, wyspałam, przybywam by podzielić się wrażeniami. Dokładne opisanie wszystkiego zajęło mi 7 stron pamiętnika, więc tu skrótowo, tylko najważniejsze punkty.

Dzień 1
w roli głównej moje obcierające trampki i dwa ogony z arafatek (nareszcie kupiłam sobie moją wymarzoną zieloną ^^)
Koncerty:
Koniec Świata - energia i pozytyw, jak to zawsze z nimi, szkoda tylko, że tak krótko.
Waglewscy - opłacało się zajmować miejsce tuż za barierką :D Koncert dali rewelacyjny, na żywo jeszcze lepsi, Waglewski jest mistrzem gitary i przesympatycznym człowiekiem ("Instrumenty przedmuchiwane przedmuchowywuje dla was..."), a Fisz... <3 style="font-weight: bold;">Renata Przemyk - wymiotła. Ja wiedziałam, że ona ma kawał głosu, ale na żywo po prostu wgniata w ziemię. Zero, Zona, no i Kochana...

Dzień 2
w roli głównej moje nowe japonki które kupiłam, bo trampki mnie obcierały i malowałam paznokcie na rynku w Jarocinie, bo przecież z takimi obdartymi chodzić nie mogę. I mega bańki kupione w Rossmanie. To już jest uzależnienie, uzależniłam się od baniek. No i Jezus Z Wuefu, który przywędrował do nas, pogadał i nawet poszedł z nami na koncerty. A w przerwie kiedy kupowałam kukurydzę znalazłam na ziemi 20zł, ja szczęściara ja :D
Koncerty:
CKOD - trochę zawód, Vavamuffin - bauns ale bez sensacji i Lao Che - muszę w końcu przesłuchać ich płyty xD
Peter Murphy - świetnie skomponował się z ulewą która wcale nas nie wygoniła nigdzie
Strachy Na Lachy - świetnie przygotowany, świetny muzycznie koncert, myślałam szczerze mówiąc że program Zakazane piosenki nie trafi do mnie aż tak bardzo, ale spodobał mi się strasznie. Przeskakałam cały koncert, szczególnie na zagranym dwa razy Idzie wojna Siekiery, za pierwszym razem śpiewanym przez Renatę. No i Grabaż i Lo lowe. Po prostu.

Dzień 3
w roli głównej ogólne zmęczenie, przeciekający namiot (mi padało na głowę, Alex na nogi), spóźniłyśmy się na pierwszy z filmów wyświetlanych z okazji festiwalu, ale na szczęście zdążyłyśmy na ten na którym zależało mi najbardziej - Control. I miałam rację, że mi zależało, bo film ma niesamowity klimat, końcówkę już oglądałam wciśnięta w fotel. Cudowne ujęcia, i nawet niektóre utwory Joy Division spodobały mi się. No i gra aktorska, brawa dla pana grającego Iana.
Koncerty:
Muchy - nasz kochany poznański zespół, i mimo, że pan Wiraszko głos tracił, to dał radę a ja stojąc pod barierką miałam świetny widok na pana klawiszowca który fajnym był :D No i samoloty z papieru i ukochana Galanteria.
The Subways - poszłysmy, bo Alex powiedziała, że oni młodzi rockowcy i że fajni. I bardzo dobrze zrobiłyśmy, bo dali niesamowicie energetyczny koncert, poderwali publiczność, wokalista skakał po scenie a także pod i ponad nią, krzyczał Jarocin go crazyyy! i razem z Alex szalałyśmy, skakałyśmy i wrzeszczałyśmy razem ze wszystkimi be my rock and roll queen!
Kult - nareszcie. Na koncert Kultu chciałam iść odkąd pamiętam ale nigdy sie jakoś nie złożyło. Może to i dobrze, że to na Jarocinie ich usłyszałam, bo zagrali wszystko to, co zagrać mieli, i Lewe lewe loff, Baranka, Celinę, Wódkę... no i Polska na bis.

I koniec. Jestem zwierzęciem festiwalowym i kocham ten klimat.

My i nasze bańki.

My z Jezusem Z Wuefu i jego koleżanką przed naszym cudownym przeciekającym namiotem :D

No i najważniejsze punkty i tak zajęły mi sporo miejsca :D
Na koniec jeszcze trochę na scrapowo, ramki dwie które wyprodukowałam dziś na imieniny mamowe i babciowe, pod hasłem family memories. Enjoy.

Unfair

2008-07-16T21:44:00.005+02:00

Kolejna praca zrobiona nie wiem po co i dlaczego, która zapewne wyląduje gdzieś na dnie szuflady.
Do zescrapowania tego tekstu przymierzałam się od dwóch tygodni i miałam kilka koncepcji, aż w końcu dzisiaj siadłam i zrobiłam.

When you give your heart
and the one you give it to
just goes and tears it all apart
You wish you didn't care
but all you do is care too much

Piosenkę śpiewa Josh Kelley, ale do pracy grał mi Manchester, jakoś bardziej pasował klimatem. Bazą jest szara koperta a z typowo scrapowych materiałów użyłam tylko stempla. No i wstążki. Wszystko co jest krzywe tak właśnie miało być.

A jutro już wyruszam w drogę do Jarocina taplać się w całym oceanie muzyki przez 3 dni. Módlcie się, żeby tylko nie padało!

Na szybko

2008-07-12T20:45:00.005+02:00

Bo choć teoretycznie mam mnóstwo czasu, to jakoś i tak go za mało. Za mało mam czasu na lenienie się z książką (słabe tempo czytania Wiedźmina o tym świadczy), za mało na oglądanie filmów, za mało na bycie samą, ale co tam eh tam nie ma co się rozwodzić, co nie? Więc dzisiaj dwie prace robione na szybko, 'na kolanie', z tych niewielu materiałów które wrzuciłam do plecaka pospiesznie opuszczając Poznań.

Pierwsza to scrapowa oprawa mego hymnu, piosenki Soco Amaretto Lime zespołu Brand New. Jedyne co tu jest ciekawe to to, że w pracy tej nie ma ani kropelki kleju, bo po prostu zapomniałam go wziąć (lol) a kiosk był już zamknięty, a ja nie lubię zostawiać zaczętej pracy. Więc wszystko trzyma się na szyciach.
A druga to kartka urodzinowa dla mamy, robiona w ogóle już w warunkach ekstremalnych, bo w domu malowanie, cały mój dobytek w kartonach a ja tu kleję, a pan malarz się zachwyca, że teraz to już rzadko kiedy można spotkać dziewczynę co coś na maszynie szyje. Nawet jeśli to papier.
Inspirowana oczywiście kartkami Mirabeel.

To by było na tyle, bom nie w humorze. Idę obejrzeć 27 dresses.

Wakacje.

2008-06-28T15:16:00.009+02:00

No to będę grzeczna. Nie wiadomo jak i kiedy minął czerwiec, z przepisowymi burzami i całkowitym brakiem weny. Do nauki także, ale na szczęście sesję udało się jakoś przetrwać bez większych porażek na polu bitwy (co nie znaczy, że bez żadnych. No ale student bez poprawki to jak... eee... jak sama nie wiem co bez czegoś). Zdałam kobylasty egzamin, który jest legendą mego wydziału, więc chyba sama jestem legendą razem z moimi fellow students. A aktualnie przybyłam do domu i mam zamiar długo i dokładnie robić Nic. Od tego w końcu są wakacje, co nie?

A scrapowo bida z nędzą (bez bakalii) bo weny jak nie było tak nie ma, i robie tylko to co muszę. Czyli głównie wpisy do wędrowników, których i tak pokazać nie mogę. Ale zorientowałam się, że nie było tu jeszcze mojego dniomatkowego wordbooka (nie było dzięki mojemu cudnemu laptopowi, który teraz już w ogóle zaprotestował i chyba przestanę go lubić. Ale wokół mnie jakoś ostatnio wszystko się psuje albo jest psute, no wszystko, including myself) więc wordbooka pokażę, choć to nic specjalnego. Ale niech no będzie. A kiedy się porządnie wyśpię może napiszę coś jeszcze.

Przepraszam że zdjęcia takie se, ale ten komputer nie jest w stanie uciągnąć fotoszopa i nie mogę pokadrować. Poza tym pada, akurat teraz kiedy ja przyjechałam na wakacje i chciałam leżeć na słońcu z książką całymi dniami.

PS. Przepraszam też za te angielskie wtrącenia, ale studia wgryzły mi się w musk i nie umiem inaczej.

Newyddion

2008-05-28T23:52:00.003+02:00

Na żądanie niektórych (paluchem pokazuję na Jasz) daję znak, że żyję. Tylko, że wena uciekła gdzieś za góry lasy i nie chce wrócić, a ja nawet siły nie mam jej szukać za bardzo. W ten miesiąc stworzyłam coś wprawdzie, ale tylko dlatego, że w pewnym sensie musiałam. Czyli w pewnym sensie coś jakby twórczy kryzys czy coś. I zapewne tak to jeszze potrwa, bo sesja zbliża się i zbliża a mi wciąż nie wychodzi nauka za bardzo.
Jak na razie poprawiam sobie humor Leibniz Minis Choco, izraelickimi konwersacjami oraz energetyczną muzyką. Świat jest niesprawiedliwy, akacja pachnie, Aleksandra przewraca się na ulicy Powstańców Wielkopolski(ch) a ja puszczam bańki. Jestem światowa i twp, twp iawn.

Wiosenne niusy

2008-04-25T15:18:00.015+02:00

W związku z wiosną która w końcu przyszła i się wpycha wszędzie przez pootwierane okna i świeci słońcem prosto w twarz a także w związku z tym, że przedwczoraj byłam na koncercie (tu można przeczytać jakim i oh jak było cudownie), z tym, że dzisiaj jadę do domu najeść się i wyspać, a także w związku z moim dziwnym i troszkę niepewnym w pozytywny sposób stanem ducha, w związku z tym wszystkim dobrze jest. Oj, wiosna jest fajna, jak to Aleksandra napisała na kartce która wisi na tablicy korkowej w kuchni. W piecu muffinki, a za oknem przekwitająca już forsycja. Oh eh i fonetyka.
Ale dośc tego miauczenia o wiośnie, bo musze pokazać wreszcie skończony album wędrujący. Nieskromnie powiem, że ze strony z wierszem to dumna jestem, o.

No i mój wpis:

Zrobiłam też dwie kartki (co to się ze mną dzieje) jedną do wysłania a drugą na zamówienie. Ta druga, w związku z tym, ze była robiona dzisiaj wyszła mi do bólu wręcz wiosenna, ale mam nadzieję, że skarg nie będzie :P

A w środę Stefan porobił mi i Alex fajne zdjęcia na starym peronie. Lubię zdjęcia robione przez Stefana, czasami wyglądam na niach prawie dobrze :D

A w Poznaniu w międzyczasie spadł deszcz i pachnie tak pięknie że mogłabym się upić tym powietrzem. Teraz, zaraz i już.
I pojechałabym nad jezioro Rusałka.

Pozdrawiam wiosennie i zielono ;)

Szał scrapowania

2008-04-13T11:00:00.012+02:00

Okej, do wczoraj nie wiedziałam co to znaczy mieć wenę na scrapowanie. Dosłownie od rana do wieczora siedziałam i scrapowałam, scrapowała, scrapowałam. W wyniku tego wszystkie twory które pokażę dzisiaj zostały zrobione w jeden dzień :D No dobra, kartka w większości powstała w piątek wieczorem, ale wykańczana była w sobotę rano. A potem to już tylko kończyłam jedno, brałam się na następne, z przerwą na obiad i jeden odcinek Muminków. No ale do rzeczy. Zaczęło się od tego, że mama zamówiła kartkę na 80te urodziny cioci, brzmiało ono mniej więcej tak:
"Zrób jakąś kartkę bo wiesz, ja idę na tą imprezę za tydzień. No, napisz coś, 'sto lat' może. A nie, sto to za mało, napisz 'wszystkiego najlepszego'. I zrób tak, żeby ta 80tka gdzieś tam była. I nie w jakiś pogrzebowych kolorach, wesoła ma być.' A ja jakoś tak błyskawicznie po rozmowie wzięłam papiery i zrobiłam.
Jak ja nie lubię robić kartek! I w tej wciąż mi coś nie pasuje... Zobaczymy czy mama ją zaakceptuje. A kiedy ją już skończyłam rano, to już było tylko 'co by tu jeszcze zrobić?' i choć mam jeszcze jedno zamówienie i muszę zrobić wędrowniczka, oczywiście nie zabrałam się za to co powinnam. Zrobiłam za to magnes na lodówkę dla mamy.
(Magnes prezentuje Miś Teodor, kiedyś Jaszmurce obiecałam, że go pokażę, więc oto jest :D Spisał się na medal ;]) a także obscrapowałam zeszyt na moją bzdurną pisaninę wykorzystując prezent od Ewy który leżał i czekał na swój dzień chwały ;)No i nareszcie zabrałam się za segregator na przepisy który miałam w planach od dwóch tygodni. To kończyłam już po nocy, ale jestem z niego najbardziej chyba zadowolona.A z tyłu ma sentencję, która bardzo mi się spodobała ;)
I to jz było ostatnie moje sobotnie dzieło, jako że noc zapadła i trzeba było iść spać. I tak pobiłam wszystkie swoje rekordy ;) Przy okazji mogę jeszcze ujawnić jak wygląda mój warsztat pracy.

Zdjęcie robione pomiędzy dwoma pracami, dlatego brakuje porozwalanych papierów, kwiatków i ścinków :D A tutaj moje materiały, kiedy nie scrapuję mieszkają pod łóżkiem :)No i to by było na tyle :D Troche tego naprodukowałam.
Aloha!

Głównie do posłuchania

2008-03-27T07:42:00.008+01:00

Joanna powraca do przeszłości i zasłuchuje się w Krzysiu Zet. Wideo nie jest może najlepszej jakości jeśli chodzi o obraz, ale tu dźwięk się liczy ^^ Najlepsze polskie głosy męskie. Dlaczego tak jest, że faceci z TAKIMI głosami muszą się strasznie ciężko napracować żeby odnieść jakiś tam sukces, wydać płytę a taka Mandaryna beztalencie wydała chyba już ze 3 tylko dlatego że wyszła za tego rudego pajaca. Life's not fair. Jeszcze dla chętnych (bo obejrzenie i posłuchanie piosenki powyższej jest Twoim obywatelskim obowiązkiem. Tak, Twoim też!) mam piekną piosenkę fransuską. Istnieje też wersja w 2/3 po polsku, ale jednak francuska wersja bije ją na głowę.
Belle z musicalu Dzwonnik z Notre Dame

Oprócz tego przez święta oczywiście strasznie nudząc się postanowiłam uszyć coś. Oczywiście w środku nocy. I skończyło się to tym, że około 2 w nocy zszywając ostatecznie boki złamałam igłę w maszynie xD Na szczęście maszyna działa, a ja wykończyłam już ręcznie. A oto efekt.Poza tym moje zapędy artystyczne ujawniają się na każdym kroku, na przykład na nudnych zajęciach, kiedy to zawijasy opanowują każdy margines :DA czasami z bazgrołów można też wyciągnąć coś co nawet jakoś tam wygląda, za pomocą Photoshopa i brushy.

A tak poza wszystkim to właśnie zaczął się weekend, jest wiosna, w poniedziałek będzie 17 stopni, w środę kupiłam sobie dwie książki i mam zamiar spędzić tenże weekend na robieniu tylko tego co lubię. Może nawet jakiś twór powstanie bo dostałam dzisiaj od Ewy rzecz cudowną którą się na razie nie pochwalę, tylko pokażę jak już coś z nią stworzę, a mam już pomysł i muszę tylko dozbierać materiałów, dobrać zdjęcia i do roboty :) To słońce nastraja strasznie pozytywnie :)

Przedświąteczne prezentowanie

2008-03-21T11:16:00.011+01:00

Kuzynka moja Ami pomysły ma genialne. Jakiś tydzień temu wymyśliła, że jako Loża Szyderców powinnyśmy zrobić sobie nawzajem przedświąteczne prezenty, każdy w tak jakby dwóch częściach - coś zrobionego i coś kupionego. W związku z tym poniedziałkowy wieczór spędziłam na dłubaniu moich prezentów na ostatnią chwilę oczywiście (bo przecież cały weekend miałam wolny, ale nieee, ja musiałam czekać do poniedziałku z robieniem), a we wtorek spotkałyśmy się w cudownej knajpie IT na karaoke i wymienienie się tymi prezentami. Ogólnie spodobało nam się tak bardzo, że postanowiłyśmy uczynić z tego naszą małą świecką tradycje, i teraz tylko świąt nam się wydaje jakoś za mało i wymyślamy własne :P A to dostałam od moich kochanych współczłonkiń:
To coś kolorowego w tle to dmuchana piłka od Ami, a Pompon nazywa się Mietek i jest rewelacyjny. Patrzcie, jak tęsknie patrzył na moje piwoA co do prezentów ode mnie dla nich, oto dziewczyny prezentujące broń dalekiego rażenia którą sterroryzowały cały IT :PA zrobiłam im notesy, a raczej zeszyty na zapisywanie różnych bzdur. W sensie kupiłam zeszyty i okleiłam okładkę ;) Nie jestem jakoś super zadowolona z tych okładek, ale czas gonił itepe, bardziej się męczyłam nad tą fioletową co jest dziwne bo fiolet przecież kocham. No, ale same oceńcie:

Poza tym to śnieg pada od rana jak jaki głupi i już w sumie nie wiem, czy nie powinniśmy zamiast mazurków piec piernika i zamiast kiełbasy ryby xD Temu komuś, kto zamawiał białe święta trochę się pokręciło. A ja pamiętam jak na śmingus-dyngus biegałam w krótkim rękawku i cała przemoczona i tak było ciepło. Ech, co za czasy, co za czasy, nawet święta już nie są takie same... ;p

Fioletowo spotkaniowo wiosennie

2008-03-11T22:16:00.016+01:00

A więc (nie zaczyna się zdania od 'więc', więc zaczęłam od 'a') w sobotę 8 marca zaliczyłam moje pierwsze scrapowe spotkanie. Odbyło się u Ami, a więc w dobrze mi znanym środowisku i było bardzo przyjemne, szczególnie ze względ na ciepłe jedzenie i dobre wino xD Pogadałyśmy, pośmiałyśmy się, ja pozachwycałam się puncherami motylkowymi, no i (sama sobie się dziwię) zrobiłam to, co zrobić zamierzałam, ale może to dlatego, ze potrzebowałam do tego wytłaczarki i tuszu Ami :P A więc oto i moje pseudo-dzieło, taki prezent bez okazji dla jednej z moich cudownych koleżanek z grupy która dziś go otrzymała i bardzo się ucieszyła co i mnie wielce raduje :D (to, że nie zna się na scrapach jest plusem, bo mysli że mój jest ładny, bo nie widziałą co inni robią xD) Robienie było przyjemne jako, że kolory moje, mogłam poszaleć z motylkami no i ogólnie takie maleństwo to strasznie łatwa do stworzenia rzecz :) A oto i ono:Ewa powiedziała, że będzie mnie za to kochać na wieki, co mi osobiście bardzo się podoba. Lubię robić rzeczy dla kogoś. Strasznie mnie cieszy uśmiech na czyjejś twarzy na widok moich koślawych tworów ;) Już Monika poprosiła też o takie coś, więc kiedyś pewnie się za to zabiorę :)

Poza tym stworzyłam też kolejną stronę do chyba tajnego albumu, więc pokażę tylko takie tam detale.

W sobotę również miałą miejsce rekordowo długa kameralna (na 5 osób :D) impreza bardzo śpiewająca i częściowo tematyczna. Jakaś dłuższa relacja z tego eventu pojawi się na blogu Loży, kiedy mi się zachce ją napisać xD

A dzisiaj wybrałam się na spacer po Poznaniu i nareszcie porobiłam jakieś zdjęcia, listki zielone, słońce i ciepły wiatr, wiosna :) Na finał nareszcie coś ładnego (dżołk ;p) czyli ja w parku koło Browaru. Hola!

How about a shave?

2008-03-05T23:57:00.008+01:00

Jako, że strzeliły do mnie aż trzy obywatelki (Jaszmurka, Ami i niejaka Ingrid) to chyba nie mam już wyjścia i muszę napisać tą spowiedź wariatki :P A oto zasady:

Aby rozpocząć polowanie należy:
1. Podać linka do bloga osoby która nas ustrzeliła,
2. Zacytować na swoim blogu zasady zabawy,
3. Wpisać 6 nieważnych, śmiesznych rzeczy na swój temat
4. “Strzelić” do następnych 6 osób
5. Uprzedzić wybrane osoby zamieszczając komentarz na ich blogu.

Punkty 4 i 5 pozwalam sobie ominąć, bo myślę że już wszystkie blogerki które znam zostały usttrzelone, nawet kilka razy, więc sensu w tym brak ;) I nie ograniczam się do rzeczy związanych ze scrapami, bo za krótko się tym zajmuję, żeby mieć jakieś ciekawe przyzwyczajenia. No ale przechodzę do rzeczy.

1. Nie jestem normalna. Śpiewam w tramwajach, udaję Statuę Wolności z kubeczkiem po DanMleku w ręce, chodzę po mieście w diademie, lubię zwracać na siebie uwagę, tańczę w Lewiatanie i mam droopy boobs.
2. Jestem maniakalną fanką Johnny'ego Deppa, codziennie rano budzi mnie jego głos, w pokoju mam dwa wielkie plakaty z nim, na półce jego biografię, na tapecie jego zdjęcie a na tablicy korkowej listę filmów w których grał które mam zamiar wszystkie obejrzeć (jak na razie obejrzałam 22 z 38)
3. Uczę się bardzo dziwnych języków, które wyglądają jakby komuś uciekły z klawiatury wszystkie samogłoski a brzmią jakby ktoś się krztusił, ewentualnie miał straszną wadę wymowy.
4. Mam na biurku budzik, którego nigdy nie nakręcam.
5. Zmieniam charakter pisma średnio raz na miesiąc.
6. Kiedy siedzę w kinie i oglądam zwiastuny chcę obejrzeć każdy film, który tam pokazują, a 'Control' chcę obejrzeć tylko dlatego, że podoba mi się plakat, ogólnie bardzo lubię chodzić do kina, ale rzadko to robię.

No i to by chyba było na tyle. Mogłabym napisać jeszcze dużo, ale to to co przyszło mi do głowy w tej chwili.

Z wiadomości innych: czuję się w miarę dobrze, jak na mnie, jak zawsze nic mi sie nie chce, nie uczę się i wczoraj byłam w kinie. Na 'Sweeney Todd' na którego czekałam już od początku lutego. Śpiewający Johnny to jest to, co tygryski lubią najbardziej ^^ Trochę zasłaniania sobie oczu i twarde postanowienie, że nigdy w życiu nie tknę już pasztecika. Ogólnie polecam, ale raczej fanom/fankom Burtona/Johnny'ego/Heleny (która jest rewelacyjna) albo miłośnikom specyficznych musicali :D lub głosu Alana Rickmana. Mnie się podobał, ja bym zobaczyła raz jeszcze, do mnie mówi ten klimat i ja lubię musicale.

Jest też nowe 'dzieło', stworzone dzisiejszego wieczora, przy soundtracku ze Sweeneya. Bardzo 'moje', pełne kropek, bazgrolenia i chyba mało scrapowe ;] Będzie najprawdopodobniej okładką mojego pamiętnika, dlatego tak sobie poszalałam. Nic specjalnego, ale b. dobrze sie bawiłam przy robieniu :) No dość gadania, czas na zdjęcia.

No i to by było na tyle na dzisiaj :) Komputer już mi się buntuje, więc kończę tą i tak przydługą notkę ;]

At last! My arm is complete again.

Sweeney Todd

The Monkees - Daydream Believer

2008-02-25T00:37:00.002+01:00

Śpiewam dzisiaj tą piosenkę cały czas.

Pretty busy weekend. Impreza, pub, filmy, a miałam zamiar odpocząć czy coś. No nie wyszło, ale za to było fajnie, było dużo śpiewania i zawiązywania od nowa siostrzanych więzi, czy coś. Dostałam pierścionek i 'Blues Brothers' na płycie. Miałam głupawkę i chodziłam po mieście w diademie. No cóż, zresztą nieważne, jak na razie cieszę się z miasta a w przerwach odpoczywam więc nie robię nic za bardzo twórczego. Więc to koniec mego przekazu na dziś. Posłuchaj piosenki!

F:O5; Walentynki czy coś

2008-02-14T17:13:00.011+01:00

Takie w sumie głupie święto, ale zawsze jakaś okazja i powód do zrobienia innym przyjemności. W tym roku tradycyjną kartkę zrobiłam tylko jedną, i to na dodatek nie ja ją wręczałam a moja współlokatorka która zresztą zleciła mi tą robotę. Kartek robić za bardzo nie umiem, ale coś tam skleciłam.
A dla moich kolegów, dla których robię coś co roku bo inaczej nie umiem zrobiłam walentynki nietypowe, niekartkowe, bo tak mi było w sumie łatwiej. Poszukałam w otchłaniach dysku moich kiedyś dawno pisanych opowiadań o miłości, wydrukowałam i oprawiłam w takie mini-albumy czy coś. Hasło przewodnie - Remember, a przekaz zawarty w listach umieszczonych w kopertach naklejonych na tył okładki :)
Po zrobieniu ich miałam dość burych kolorów i braku dodatków, odreagowałam więc w albumie który robię ale który jest tajny i zrobiłam dwie _bardzo_ kolorowe strony, a tylu kwiatków to nigdy wcześniej nie użyłam. Z tęsknoty za dziewczyńskimi rzeczami użyłam nawet różowych papierów, ale czuję że to był jednorazowy wybryk :D Jako że album tajny, pokaże tylko takie tam detale, dla tych które tak jak ja stęskniły się za kolorem ;)

I na koniec jeszcze trochę kolorów, w moim nareszcie skończonym adresowniku, prostym i bez rewelacji, ale za to kolorowym i wesołym :) Mam nadzieję że już niedługo będę mogła zacząć wpisywać do niego adresy ;)

No i jeszcze życzę miłego Walentynkowego wieczoru tym, którzy mają go z kim spędzić oraz spokoju i pogody ducha tym, którzy nie mają go z kim spędzić.
Smajl!

F:O4; Mnóstwo różnych różności

2008-02-06T21:26:00.000+01:00

Ferie trwają w najlepsze, czasu niby cała doba, ale i tak wciąż brakuje, chodzę spać o 3 nad ranem i śnią mi się scrapy :D Powstaje kilka rzeczy na raz, ja mam humory i nie chce mi sie robić tego co zaplanowałam, a mój komputer odmawia współpracy. Mimo wszystko coś tam się tworzy, to pokażę jakieś zdjęcia czy coś, żeby było wiadomo, że się nie lenię tylko wciąż działam :)

Takie tam bzdurki niewarte pokazywania w całości/niedokończone:

I taka pseudo - zajawka czegoś co mam zamiar zrobić niedługo, i przez co mam ostatnio manię rysowania biedronek na każdym wolnym skrawku papieru :)

No i na koniec jeszcze dwie prace digi które skleciłam z zestawów Shabby Princess

No i to by było na tyle co na dzień dzisiejszy z tego co się dzieje w moim scraproomie i przyległych. Niedługo kolejne wieści z pola bitwy ;]

F:O3; Starcie z okładką wg. Marszy

2008-02-04T11:30:00.001+01:00

Forum scrappassion jest istną kopalnią świetnych pomysłów. Ferii mi niestety nie starczy, żeby wypróbować wszystkie, ale za te które podobają mi się najbardziej już się wzięłam. Na pierwszy ogień poszła szyta okładka wg. kursu Marszy. Jako, że moja znajomość z maszyną do szycia jest jeszcze bardzo świeża to szycie całej okładki z podszewką (!) było dla mnie nie lada wyzwaniem. Zaczęło się od przekopywania szaf w domu w poszukiwaniu materiału. Udało mi się nawet znaleźć kanwę, gorzej było z podszewką. Rozwiązaniem okazały się stare spodnie mojej mamy (swoją drogą nie wiem jak mogła nosić coś takiego :D) które były wykonane z podszewkopodobnego materiału. Latając w tą i z powrotem między komputerem a maszyną powoli tworzyłam, i nawet nieźle mi szło. Okładki oscrapowane, przyklejone, przeszyte, podszewka przyszyta, tu naciąć, tu doszyć, po prostu zadziwiona byłam że nie napotykam żadnych problemów. No i doigrałam się. Kiedy doszło do finalnego przewracania wszystkiego na prawą stronę napotkałam barierę nie do przejścia. Wyginałam biedny karton na wszystkie strony a on za nic nie chciał wyjść na zewnątrz. Siłowałam się z nim 10 minut, aż w końcu zrezygnowana sięgnęłam po nożyczki. Przecięłam szwy prawie do połowy zanim okładka w końcu dała się wydobyć na wierzch. Wykończenie robiłam już ręcznie, niepewna tego czy efekt będzie zadowalający. Jednak kiedy wszystko doszyłam i założyłam powstałą okładkę na notes nie mogłam powstrzymać uczucia dumy z samej siebie - dałam radę! Pierwsza bitwa, po kryzysie, była wygrana. Teraz nie zostało mi nic tylko szykować broń i ruszać na następną z nadzieją na wygranie całej wojny i uszycie perfekcyjnej okładki :D

Dzisiaj zaś wyprowadziłam mój notesik na spacer:

F:O2; Co Rossie robi wieczorem

2008-02-03T11:03:00.000+01:00

Skoro nareszcie mam ludzkie warunki do scrapowania i nie muszę chować wszystkiego pod łóżko, to co robię? Oczywiście, odpalam ten przedpotopowy komputer na którym photoshop otwiera się 5 minut i robię scrapy komputerowe. I zrozum tu kobietę!

Ferie: Odsłona pierwsza, czyli nareszcie mam duży stół.

2008-02-01T17:22:00.002+01:00

Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej, bo mama specjalnie dla mnie oczyściła z książek duży stół i mogłam na nim rozłożyć wszystko co zabrałam ze sobą a także maszynę z którą mam zamiar się oswajać (ciężko mi to idzie na razie). I wcale nie muszę tego sprzątać, tylko mam ten caaały stół tylko dla siebie na całe ferie. Tylko tata rzuca uwagi, że ledwo przyjechałam a już bałagan robię :D Ah, po t6ym małym poznańskim biurku to istny raj jest. Teraz tylko czekam na paczki różne i różniste i mam zamiar tworzyć, tworzyć i jeszcze raz tworzyć.

Blubery penkejks

2008-01-30T10:48:00.001+01:00

A wczoraj rano byłam z siebie taka dumna, bo po raz pierwszy w ży przewracałam naleśniki tylko przy użyciu patelni. Ale fruwały! Teraz mam ochotę chwalić się tą nową umiejętnością przed wszystkimi, szczególnie że łączy się ona ze spożywaniem tychże naleśników, najchętniej z dżemem jagodowym. Blubery penkejks.

Dzisiaj za to jestem na wskroś celtycka, bo w sumie naukę też można uznać za dzisiaj - było już po północy, a ja znów po dwóch kawach, jako mała żabka mówiąca po kumbryjsku (kum kum) zgłębiałam tajemnice historii języków celtyckich. Nauczyłam się więcej niż spodziewałam się nauczyć, z czego ogromna większość nie przydała mi się na egzaminie. Ale tak to już jest, przynajmniej zawsze będę już wiedziała kiedy były Wars of Roses i kiedy Gildas napisał De Excidio Britanniae. Nie wspominając o Llyfr du Caerfyrddin. Ale to już nie Gildas. Dochodzę do wniosku, że moje studia są naprawdę ciekawe, i nawet ucząc się o 2 w nocy wciąż miałam te same odczucia. I to chyba dobrze, zważywszy to, że mam nadzieję na nich zostać jeszcze jakieś 4,5 roku. To kupa czasu jest. A tymczasem żegnam się z kumbryjskim pozdrowieniem i oddalam się by w spokoju oczekiwać wyników. To pass or not to pass.
Kum kum!

edit 22:01: Tam tara tam! Mam zaszczyt ogłosić iż egzamin zdałam na cztery wobec czego puchnę z dumy z samej siebie, i o! Poza tym to jestem już w domu i jest fajnie, no i mam nowy wystrój nagłówka który bardzo mi się podoba, bo jest fioletowy i ma listki.

Wena wieczorna

2008-01-23T11:58:00.001+01:00

Kawa nie pozwala spać, szczególnie jeśli ja, nieprzyzwyczajona do kofeiny wypiję jej dwa kubki późnym dość wieczorem. I wcale a wcale nie uczyłam się, chociaż miałam takie zdecydowane plany. Bo Os. Zwycięstwa znów okazało się kopalnią dobrej muzyki., a przy takiej muzyce to nie można się uczyć. Można planować, ciąć, ciachać, stemplować i przyklejać. I to właśnie około 2 w nocy, po kawie, wszystko wychodzi mi najrówniej i najładniej.
A teraz siedzę z dzbankiem przegotowanej wody na biurku i zastanawiam się, czy nadszedł już czas, by zacząć się uczyć. I oj, chyba tak. Ale jak, jak, kiedy tak bardzo bardzo mi się nie chce. Osiągam szczyty lenistwa, i chcę znów fonetykę. Bo na fonetykę nie trzeba się prawie wcale uczyć. A i mgr Kielar eliminuje wszelkie wady zaliczenia, nawet jeśli takie są, bo ja już nie zauważam.
Woda przegotowana jest niedobra i ma jakiś dziwny posmak.
Ale cóż robić, Joanno, cóż robić?
Nic tylko wyciągnąć, papiery, nożyczki i stemple i tworzyć dalej.

Pierwsze.

2008-01-16T23:15:00.000+01:00

Wczoraj dostałam pierwszy wpis w moim zielonym indeksie.
Dzisiaj zdałam pierwsze poważne zaliczenie na studiach.
Dzisiaj odebrałam pierwszą paczkę ze scrapmateriałami.
Dzisiaj stworzyłam moje pierwsze scrapucho.

Nareszcie czuję, że robie coś konkretnego, a nie tylko szlajam sie po tym świecie nie wiedząc gdzie moje miejsce i co w sumie powinnam robić.
Nareszcie mam pasję na którą mogę wydawać wszystkie pieniądze.
Nareszcie czuję, że zaczynam mieć siłę żeby zabrać się za siebie i zrobić Coś.

Miewam nadmiary energii, milion pomysłów w głowie i wszystkiego mi mało.

Smajl, Rołzi, smajl.

Ps. Scrapucho jest tu.

Just watch the fireworks

2008-01-01T23:20:00.000+01:00

Kocham fajerwerki. I tylko dlatego jeszcze lubię sylwestra, za ten półgodzinny spektakl koloru na niebie. Wtedy mogę nie myśleć o niczym innym, zaprzestać interakcji z resztą populacji i podziwiać. Tak właśnie, podziwiać. Szkoda że to tylko pół godziny, w sumie sylwester mógłby być częściej. Co miesiąc? Przynajmniej jakieś filmy puszczą porządne w telewizji. Grzańca się zrobi, z pomarańczami, goździkami i cynamonem.

Nowy Rok przyszedł i się panoszy już, chociaż na razie stoi dopiero w progu. Już mi daje do zrozumienia, że moje życie stanowczo, grubą i wyrazistą linią podzielone jest na jawę i sen i że te dwie części raczej nie zmieszają się ze sobą. A ja tymczasem myśląc siedzę i siedząc myślę jak by tu oszukać tego idiotę z ósemką na końcu. Żeby został gdzieś daleko z tyłu na opuszczonej wyspie, kiedy ja będę odpływać na statku, którym od tej chwili ja bym dowodziła. Kapitan Joanna Konieczna. Czyż to nie brzmi dumnie? Pomachałabym mu z oddali, aż by mu się te zera zamieniły w jakieś marne, zdechłe kropki. A co!

Kupię miecz i wyruszę na wojnę, bo cóż tu innego robić. Wszystko trzeba na tym świecie robić samemu, no doprawdy! Samemu.

Thirty two's still a goddamn number, thirty two still counts.

Drops Of Jupiter

2007-12-13T22:53:00.002+01:00

Tell me did you sail across the sun
Did you make it to the milky way to see the lights all faded
And that heaven is overrated

Tell me, did you fall for a shooting star
One without a permanent scar
And did you miss me while you were looking for yourself out there

Piosenka w której zakochałam się dzisiaj przy okazji chwilowego pobytu na Os. Zwycięstwa. Dzisiaj przyszedł czas na dzień wyjątkowo zwykły, jako że przedwczoraj był dobry z powodu:
- zaliczonego magistra z fonetyki
- świateł zielonych na każdym przejściu
- herbaty w Kafce
- fajnego (!) GE
- totalnej głupawki w mieszkaniu, znów
a wczoraj zły z powodu:
- niemożności normalnego umycia się z powodu nieczynnego prysznica i pralki na środku łazienki
- braku internetu rano
- nieznalezienia tuby
- ciągłego ziewania i pen tosta
- uświadomienia sobie braku pieniędzy

A dzisiaj to już wszystko zmierzało do tego wieczoru, kiedy słucham Drops Of Jupiter a zaraz się położę i mam zamiar spać przez całą nieskończoność.

The Heaven is overrated

Najlepszy koncert ever. Pidżama Porno XX Urodziny - Pogrzebiny

2007-12-09T17:46:00.000+01:00

Dzień następny, emocje trochę opadły choć wciąż trzymają, Pidżama w słuchawkach a ja zabieram się do opisania czegoś, co jest nie do opisania. Ale chcę poukładać sobie w głowie te wspomnienia, żeby na zawsze zapamiętać te chwile i móc wracać do nich kiedy czasy przyjdą złe. Bo taka czysta metafizyczna ekstaza zmysłów to się zdarza raz na długo.

Szczęście polega na tym
całe szczęście
by z prostych rzeczy
nie tworzyć
intelektualnych labiryntów

Do Areny dotarłam niby spóźniona, stojąc w kolejce do szatni trochę się stresowałam, że nie zdążę na początek. Supportów nie żałuję wcale, CUTS już widziałam i nie przypadli mi do gustu, zaś Kumka Olik, jak czytam wszędzie w internecie byłoby zwykłą stratą czasu. Poza tym szłam tam na Pidżamę, i tylko na Pidżamę. Okazało się, że timing mieliśmy iście perfekcyjny, do sali dopchaliśmy się kiedy akurat zespół zaczynał rozkładać się na scenie. Tradycyjne nierówne 'Sto lat' (równe zaśpiewanie tego jest chyba awykonalne), trochę tupania, i około 20:20 zespół pojawił się na scenie. Już przy pierwszych taktach wiedziałam, że nie ustoję na obrzeżach na których ustawiłam się ze znajomymi. Grzecznie poczekałam do końca piosenki i powiedziałam, że idę się bawić. I poszłam. Nie do kotła, ponieważ nie lubię być popychana i rzucana na wszystkie strony, ale w miejsce gdzie już nikomu nie mogło przeszkadzać to, że skaczę, rzucam włosami i krzyczę głośno. Była to dobra decyzja, bo już na 'Taksówkach' na pewno nie ustałabym w miejscu. Dawno już nie uskuteczniałam mojego ulubionego 'mini pogo' bo ostatnio uspokoiłam się trochę koncertowo, i sprawiało mi ogromną przyjemność skakanie do moich ukochanych piosenek. Ale cóż tam mówić, to chyba jasne jest. Potem cudowne '28' no i 'Kotów kat' na którym nawet w moim bardziej spokojnym miejscu rozkręciło się takie pogo, że zaczęłam bać się uszkodzenia różnych części mojego ciała. Potem przyszedł czas na pierwszą turę występów gości. Spięty jak najbardziej dał radę, przekonał mnie że może powinnam posłuchać wreszcie tej płyty Lao Che którą ma na dysku od nie wiem kiedy. Broda bez żadnych rewelacji, ale na tym etapie jeszcze zrzuciłam mój brak entuzjazmu na ogólną niechęć jaką żywię do zespołu Habakuk, co zmieniło się później, ale o tym też później. Za to Renata Przemyk całkowicie spełniła moje oczekiwania, jako, że to na nią czekałam najbardziej, jeśli chodzi o gości oczywiście. 'Nimfy' są piosenką której nie znam za dobrze, ale wykonanie Przemyk&Grabaż zawładnęło mym sercem i duszą. Potem nastąpił zestaw piosenek który zaczął proces systematycznego rozwalania mnie na kawałki przez Grabaża i resztę. Od tej pory po każdej piosence miałam ochotę krzyczeć, że ich kocham. 'Kocięta', 'Pryszcze' i wyjątkowo równo (z tego co pamiętam w zeszłym roku było z tym gorzej) wyklaskane 'Gdy zostajesz'. Przeniosłam się na wyższe poziomy świadomości, zapominając o ludziach wokół mnie i wpatrując się w scenę. Mój ulubiony kawałek do skakania, a jakże, musiał być, i nie przejmowałam się, że obok mnie ludzie stoją spokojnie, kiedy ja wariuję śpiewając, że 'maszerujemy naprzód'. Po każdej kolejnej piosence dostawałam nowy zastrzyk energii i był to chyba pierwszy w mym życiu koncert w czasie którego ani razu nie wyszłam z tłumu, przeskakałam każdą piosenkę i śpiewałam cały czas. Nie chciałam przegapić nawet jednej minuty z tych niesamowitych trzech godzin. Drugi zestaw piosenek z gośćmi, i ogólne zniesmaczenie postacią Brody. Od tamtego momentu nie lubię również jego, i nie będę próbowała się przekonywać do Habakuka. A chciałam. Szkoda, że przypadł mu akurat 'Spokój i ręce' który bardzo lubię. No i mógł darować sobie te przyśpiewki o zielu, ziołu, czymkolwiek. Z czystej grzeczności zaklaskałam kilka razy, i pomyślałam, jak fajnie byłoby, gdyby Przemyk zaśpiewała 'Stąpając'. Widocznie był to wieczór spełnianych marzeń, bo niedługo potem Grabaż powiedział, że on schodzi, a Renata sobie postąpa. Postąpa po niepewnym gruncie. Kolejne wyznania miłości cisnęły mi się na usta, kiedy słuchałam tej jednej z moich najukochańszych piosenek. Po tej chwili spokoju nastąpił mocny finisz, ostre pogo na 'Wirtualnych' na których zmuszona byłam przesunąć się trochę do tyłu, no i oczywiście, bo jakby inaczej, 'Ezoteryczny' wywrzeszczany przez całą Arenę.

Między krzesłem a podłogą
wszystko po staremu
Nieznośna lekkość butów

A na Wildzie mieszka szatan. Zespół zszedł, ale przecież wszyscy wiedzieliśmy, że to nie koniec. Nie wiem czemu, ale kocham te momenty na koncertach w Arenie, kiedy publiczność skanduje 'Pi-dża-ma', klaszcząc i tupiąc, i mam wtedy wrażenie takiej ogromnej potęgi, i że zaraz ten strasznie wysoki sufit spadnie nam na głowy,. I klaskałam, i tupałam, i krzyczałam razem ze wszystkimi i wiedziałam, że Pidżama nie zawiedzie moich oczekiwań i nadziei w sprawie bisów.
Nie zawiedli. Wręcz przeciwnie, zrobili więcej niż mogłabym sobie wymarzyć. Bo po prześpiewanej 'Antifie' Grabaż powiedział, że teraz zaśpiewa Kozak. A potem usłyszałam pierwsze akordy utworu i w tym momencie mogłabym umrzeć ze szczęścia. Moja piosenka, moja ukochana, nie wydana piosenka. Tym razem już krzyczałam, że ich kocham. Z rękami w górze słuchałam Kozaka, śpiewając razem z nim refren.

I am the laidback
The master of disgrace
I am the laidback
Look on my face
I am the laidback
The master of your soul
So come to the harbour of the souls

Następne dwie piosenki były tylko dopełnieniem mego absolutnego szczęścia, które chyba już wylewało mi sie uszami, bo nie sądzę, żebym zdołała pomieścić w sobie taką ilość pozytywnych emocji. 'Twoja generacja' którą Grabaż lubi śpiewać najbardziej i moje ukochane 'Ja kieszenie pełne czereśni!' wywrzaskiwane z rękami w górze. No i 'Pasażer' z cudownym 'na na na na' śpiewanym przez wszystkich członków zespołu po kolei, a także przeze mnie, mojego 'bodygarda' obok i tysiące innych ludzi w Arenie. Ekstaza. Zespół pożegnał się po raz drugi, ale przecież wciąż wiedziałam, że jeszcze wyjdą.
Kolejna sesja tupania, i rzeczywiście, wyszli.
'Teraz zaczynamy życie pozagrobowe' powiedział Grabaż. I zagrali, zagrali na koniec, zagrali pięknie.
'Trzymaj się, cześć!'
Moment pożegnania zespołu był przeżyciem, którego już w żaden sposób nie potrafię opisać. Widok mam nadzieję zachować w pamięci na wieki wieków nieamen.
'O to mi chodziło, taki był plan'
Piękny ten plan.

Dwadzieścia minut czekałam w ścisku na plakaty. Ale stwierdziłam, że muszę mieć plakat z najlepszego koncertu w moim życiu.

PS. Wszystkie zdjęcia pochodzą z tej strony.

Berzdej tajm

2007-12-06T21:44:00.001+01:00

Bo po co iść na zajęcia ze znielubianą panią doktor habilitowaną, skoro można spędzić czas dużo bardziej twórczo a przy okazji przyjemnie i pożytecznie. Tym oto sposobem stworzyłam kompletny prezent na urodziny dla Matiego, zwanego również Facetem Mojego Życia. Wnętrze czyli życzenia jest tajne i poufne.

Strachy Na Lachy - Autor

2007-10-28T23:13:00.000+01:00

Coś konkretnego nareszcie. Pobudzona chęcią pisania postanowiłam przelać na klawiaturę moje odczucia związane z koncertem na którym byłam w czwartek, czyli 25 października 2007 roku. Jak widać po tytule, koncert był Strachowy i promocyjny, w sensie że promowali nową płytę, która jeśli ktoś się nie orientuje, zawiera piosenki Jacka Kaczmarskiego w wykonaniu Grabaża i reszty.
Koncert miał jak dla mnie najlepszą w takim przypadku formułę dwuczęściową - jako, że płyta wyszła parę dni wcześniej trudno było dobrze znać piosenki z nowej płyty, więc stanowiły one część pierwszą, do posłuchania i przekonania się z czym to się je. Jak dla mnie to można z czymkolwiek, bo smakowite bardzo, moje ukochane teksty Kaczmarskiego połączone z charyzmą Grabaża i Strachowymi aranżacjami dają mieszankę która jest budyniem śmietankowym dla moich uszu (i oczu też, ale o tym później). Gwoli ścisłości, lubię budyń śmietankowy. Zagrane zostały oczywiście utwory nie umieszczone na płycie, bo jak sam Grabaż stwierdził, koncert to koncert i rządzi się innymi prawami. I warto było, bo nowa wersja "A my nie chcemy..." spodobała mi się bardzo. Jak zresztą cała reszta.
Część druga składała się z piosenek znanych i lubianych, a także nieznanych i mających być polubione, czy coś. I mimo, że żadna z naszych próśb dotyczących repertuaru nie spełniła się (zapewne przez ograniczenie czasowe ;) ) to i tak było cudownie, kiedy siedząc na balkonie na schodach spiewałyśmy, że "Hej, kobieto, po co ten płacz" i jakże na czasie "październikowy dzień, tramwaj ze studentami". Grabaż jest bez wątpienia osobą której obecność na scenie czaruje mnie niezmiennie za każdym razem kiedy go widzę, ma w sobie coś takiego, że uh. Być może to te pomarańczowe spodnie. A może po prostu to, że go kocham i tyle. Była oczywiście "Piła tango", no i "Pogrzeb króla" na czilałtowy bis. Żal, że to już koniec, ale przecież 8 grudnia znów zobaczę Grabaża ;) Wprawdzie w trochę innych okolicznościach, bo koncerty Pidżamy i Strachów to jednak dwie kompletnie różne rzeczy, inna publiczność, inny klimat. Ale zawsze. Plakat zawisł na mojej ścianie jako początek nowej kolekcji, a na opis zawędrował cytat "gdzieś między karą a winą". Grabaż lowe.

Musisz uwierzyć w siebie.

2007-10-06T15:54:00.002+02:00

Posłuchaj nim przeczytasz

Próbuję ulec sugestii zawartej w tym utworze, i chociaż słucham go w kółko i na okrągło jakoś na razie nie potrafię. Być może wybrałam zły dzień na to, taki leniwy i 'nieogarnięty'. Nic tylko leżeć w pościeli w kwiatki i zastanawiać się nad swoim losem. Studia zaczynają się i rozkręcają też powoli i leniwie. Przepadające zajęcia, walijskie słowa nie do wymówienia i chocomilk na przerwach. Próbuję być racjonalna i na przykład obliczać miesięczny budżet, jednakowoż czuję że i tak słabo mi to wyjdzie. W sumie mogłabym nie jeść. Na dobre by mi to wyszło. Mniejsza o to, muszę zebrać się w sobie i zacząć magazynować energię żeby do 19 ttrochę się jej zebrało, bo koncert bez energii iść nie można. Idę więc.

Achmed the Dead Terrorist

2007-10-06T15:34:00.001+02:00

Hello! I am Lindsay Lohan!

American Dreamers

2007-10-01T00:36:00.001+02:00

Tezetwu inauguracja w dwóch częściach

2007-09-29T23:55:00.001+02:00

Będąc w Poznaniu na dobre już od czwartku zdecydowałam się napisać coś. Głównym powodem jest to że bardzo podoba mi się pisanie z komputerem na kolanach, co jest dla mnie zupełnie nowym doświadczeniem i tak strasznie mnie cieszy. Tak jak cieszyło mnie składanie łóżka, wieszanie firanek czy nawet (o zgrozo!) sprzątanie i zmywanie naczyń. Wszystko dlatego, że robię to w moim mieszkaniu, tzn. w 1/3 moim. Ale zawsze. Ale przejdźmy do meritum.
Inauguracja. Odbyć się miała w częściach dwóch jak też tytuł mówi, ale w związku ze złą organizacją czasowo-przestrzenną nie udało nam się wejść do auli, więc zrezygnowałyśmy i poszłyśmy się posilić pizzą na Stary Rynek. Decyzja ta była jak najbardziej słuszna, a pizza bardzo dobra i ekonomiczna. Posiłek upłynął nam dość szybko, po chwili rozmowy na tematy czysto studenckie oraz te mniej czysto, nadszedł czas najwyższy by udać się na inaugurację nr 2 czyli do Collegium Novum, jako że jesteśmy z Alex szczęśliwymi studentkami pierwszego roku filologii angielskiej. Pierwsze co zauważyłyśmy na sali do której nas wpuszczono to to, że nasz opiekun roku jest... hm, fajny. Tak właśnie. Faajnyy... Dobra mniejsza o opiekuna, którego temat przewijał się między nami przez całe 2,5h spotkania. Rozglądając się po sali zauważyłyśmy, że tu już nie wyróżniamy się strojem tak jak na inauguracji nr 1, gdzie większość ludzi była ubrana klasycznie akademiowo. Ja w mojej spódniczce w groszki i żółtym szaliku czułam się taka oryginalna. Ale tylko troszkę troszkę. W każdym bądź razie w czasie spotkania udało się mi do spółki z paniami mówiącymi namówić Alex na specjalizację celtycką co mnie bardzo ucieszyło, i ją chyba też. Wzbogaciłyśmy się o dwa długopisy oraz piękne zielone indeksy. Po czym pomknęłyśmy tramwajem do naszego kochanego mieszkania gdzie czekały na nas nasze kochane komputery i teraz siedzimy, obie na łóżkach, z laptopami/macbookami i takimi samymi słuchawkami na uszach. A w międzyczasie zrobiło się późno. Jak to dobrze, że zajęcia zaczynają się dopiero w środę.

Let's make a good beginning

2007-09-21T00:40:00.001+02:00

Dzień dobry. Jestem Rossie, mam osiemnaście lat, sto sześćdziesiąt cztery centymetry wzrostu i ważę więcej niż bym chciała, podobnie jak większość dziewczyn w mojej kategorii wiekowej. Lubię wiele rzeczy, drugie tyle albo i więcej jest rzeczy których nie lubię. Łatwo się denerwuję oraz łatwo denerwuję innych, należę do Loży Szyderców i jestem uzależniona od muzyki. Mam trochę znajomych którym udaje się ze mną wytrzymać, więc nie jest jeszcze tak źle. Jestem pieprzoną sentymentalistką i kolekcjonerką a w wolnych chwilach piszę. Cokolwiek.

Blog ten będzie po to, żebym miała gdzie pisać.

Na dziś to tyle, a jako bonus piosenka której tytuł miał być adresem tego bloga, ale ktoś mi go podpieprzył. Niech więc zostanie hymnem.